# Halogeenverbindingen

De halogenen F, Cl, Br en I komen zelden voor in organische verbindingen van levende cellen. Een voorbeeld waarbij dat wel het geval is, is het jood-houdende hormoon thyroxine (schildklierhormoon). Een aantal medicijnen bevat een of meer halogeenatomen en vele industriële en in de landbouw toegepaste verbindingen zijn halogeenverbindingen. Voor zover men heeft kunnen nagaan zijn verreweg de meeste halogeenverbindingen schadelijk; vele zijn kankerverwekkend. Alle toegepaste halogeenverbindingen worden synthetisch gemaakt (zie 'Additiereacties' en 'Substitutiereacties' in de paragraaf 'Reacties van koolstofverbindingen').
Vaak kom je de term gehalogeneerde koolwaterstoffen tegen. Dit zijn koolwaterstoffen waarin meestal meerdere H-atomen zijn vervangen door halogeenatomen. Enkele bekende voorbeelden zijn:

- trichloormethaan (chloroform), een oplosmiddel;

- monobroommethaan (methylbromide), grondontsmettingsmiddel;

- dichloordifluormethaan, koelvloeistof (een van de zogenaamde CFK’s);

- broomchloordifluormethaan, blusvloeistof (een van de zogenaamde halonen);

- monochlooretheen of vinylchloride, grondstof voor polyvinylchloride (PVC);

- tetrafluoretheen, grondstof voor Teflon;

- 2-broom-2-chloor-1,1,1-trifluorethaan of halothaan, narcosemiddel.

De CFK’s en halonen rekenen we meestal tot een aparte klasse gehalogeneerde koolwaterstoffen. Andere klassen bekende (of beruchte) halogeenverbindingen zijn de PCB’s en de dioxinen. Verschillende pesticiden behoren ook tot de halogeenverbindingen.