## Fatigeu en de regels

Rond 2010 drong het fatigueprobleem echt door tot de wetgevers.
Een groot onderzoek (ondermeer onder de leden van de Bond voor Zeevarenden (FNV, Nautilus) bevestigde de vermoedens.
Het eindrapport verscheen september 2015.
Enkele bevindingen:

- 20 % van de deelnemers viel
tussen middernacht en 6 uur s’ochtends tijdens de 6 uur

op/ 6 uur af wacht daadwerkelijk in slaap.

- Een toename van slaperigheid vond plaats gedurende het einde van de 0000-0600 wacht.
Prestatie, zoals gemeten door een reactietijd test, nam af gedurende de wacht en gedurende de week.
- De data ondersteunen eerdere onderzoeken over wachtlopers. Wachtlopers in de maritieme industrie zijn het meest vermoeid gedurende de nachtwacht en tonen voornamelijk tekenen van vermoeidheid in de namiddag.
Gedurende de werkperiode en de vordering van de week werd ook een
toename van vermoeidheid geconstateerd.
- De totale hoeveelheid aan slaap was in een 6 uur op/6 uur af wachtschema minder.
Wachtlopers genoten in totaal gemiddeld 6,5 uur slaap per dag, verdeeld over twee sessies
(Bron: https://www.ilent.nl/Images/Bijlagen%20bij%20TNO-report%20Fatique%20in%20the%20shipping%20industry%202008_tcm334-318432.pdf)

Daarom zijn er nu wettelijke en internationale afspraken gemaakt:

Minimum amount of rest in any 7 day period is increased to
77 hours from 70 hours; Dus minimaal 77 rusturen per week.
•
Seafarers must always have 10 hours rest in any 24 hour
period with no exceptions, except during an emergency; Minimaal 10 rusturen per etmaal, behalve in noodgevallen.
•
It is now mandatory to maintain records of each individual
seafarers’ rest hours, which may be inspected during Port
State Control inspections
Verplicht rusturenlijst bij te houden. Deze worden bij inspecties gecheckt.
•
The rest hour limits now apply to most seafarers on board,
including masters, not only watchkeepers Rusturen gelden voor alle opvarenden. DUs ook voor kapiteins. Ze mogen dus niet meer 24 uur per dag op de brug st-by staan.

(Bron: http://www.ics-shipping.org)

Al deze zaken zijn al in 2006 geregeld in de Maritime Labour Convention (MLC).
Het is dus een mondiale wet geworden zodat men zich er niet aan kon onttrekken door een schip uit te vlaggen naar een andere vlaggenstaat.
In Nederland is het geregeld via de ARBO-wet en de zeevaartbemanningswet.
In de praktijk hield men zich niet erg aan de regels.
Mede omdat de cultuur aan boord er ook eentje was (en nog wel is) van: niet zeuren maar poetsen.
Rond 2010 kwam er een omslag.
Echter, ook vandag de dag is het soms een heel geschipper om je aan de arbeids- en rusttijdenwet te kunnen houden.
Bij het vak wetgeving komt dit allemaal uitgebreid aan de orde.