# Bijvoeglijk naamwoord

Bijvoeglijke naamwoorden (bn) geven een eigenschap of toestand aan van een zelfstandig naamwoord. Bijvoeglijke naamwoorden staan vaak direct voor het zelfstandig naamwoord waar ze bij horen, maar dat hoeft niet.
Voorbeelden

- de blonde jongen
- de houten kast
- Fries suikerbrood
- de jaarlijkse vergadering
- De auto is rood.
- Het tijdschrift verschijnt wekelijks.

Een bijvoeglijke naamwoord heeft meestal een korte vorm (zonder -e) en een lange vorm (met -e).

Voorbeelden

- De jongen is groot. - De grote jongen.
- De plank is dik. - De dikke plank.

Veel bijvoeglijke naamwoorden kennen de 'trappen van vergelijking'.

Voorbeelden

- groot - groter - grootst
- goed - beter - best

Een stoffelijk bijvoeglijk naamwoord staat altijd voor het zelfstandig naamwoord en eindigt meestal op -en.

Voorbeelden

- de houten kast
- het gouden horloge

Wanneer het bijvoeglijk naamwoord een essentieel deel is van de combinatie met het zelfstandig naamwoord, krijgt het geen -e.

Voorbeelden

- het meewerkend voorwerp
- het openbaar onderwijs

Soms wordt tussen een onbepaald lidwoord en het zelfstandig naamwoord een bijvoeglijk naamwoord zonder -e gebruikt.
In dat geval hebben ze een bijzondere betekenis.

Voorbeelden

- een groot staatsman
- een talentvol dichter