## Stap 2: Nieuwe technieken

Door nieuwe technieken vielen er in de Eerste Wereldoorlog veel meer slachtoffers dan in voorgaande oorlogen. De technieken waren nieuw, maar de manier van oorlog voeren was daar vaak nog niet op aangepast.

De mitrailleur is een volautomatisch snelvuurwapen dat ook wel machinegeweer wordt genoemd. De voorloper ervan stamt uit 1718 en werd ook in de Frans-Duitse oorlog van 1870 al ingezet. In de Eerste Wereldoorlog werd de Mitrailleur voor het eerst op grote schaal gebruikt. Tijdens de oorlog werd het voetvolk van beide kampen de loopgraven uitgestuurd in de hoop terrein te winnen. Dankzij de vuurkracht van de mitrailleurs vielen deze soldaten bij bosjes. De officieren kenden geen andere tactiek. Het enige dat ze konden bedenken is nieuwe rekruten te laten aanrukken met steeds hetzelfde resultaat.

De geallieerden op hun beurt gebruikten ook gifgassen en de eerste gasmaskers deden hun intrede. De eerste maskers waren nog primitief en hielpen nauwelijks. De inzet van een gifgas was ook gevaarlijk voor de eigen troepen. Regelmatig waaiden de gifgassen de verkeerde kant op als de windrichting verkeerd was.

Een test met het type Mark I in Engeland. De tank moest zo geconstrueerd worden dat hij een greppel van anderhalve meter kon oversteken. De oorlog liep vaak letterlijk vast in de modder van België en Noord-Frankrijk. In 1916 kwamen de Britten op het idee om de draaibare koepels van pantserauto’s op onderstellen met rupsbanden te plaatsen: de tank was geboren! Bij de Derde Slag bij Ieper in 1917 werden al 216 tanks door de Britten ingezet. Omdat de tank, Mark IV, van onderen niet waterdicht was, sloeg de motor tijdens het rijden door de modder vaak af en konden de Duitsers de bemanning makkelijk uitschakelen. Later dat jaar was de Tankslag bij Cambrai van november-december 1917 met de inzet van 476 tanks wel een groot succes. Dat kwam door verbeteringen aan de tank, maar vooral door het vele oefenen en doordat de Duitsers totaal verrast waren en niets tegen de tanks konden beginnen.

U-boot 5, een van de eerste Duitse U-boten van 1915 U-boot is de afkorting van Unterseeboot, Duits voor onderzeeër. Het idee voor de ontwikkeling van een U-boot kwam van een generaal die gelezen had over de Turtle, een Amerikaanse houten eenmansonderzeeboot van 1784. Na experimenteren met prototypes begonnen de Duitsers met het bouwen van de U-boten in 1915. De techniek stond nog in de kinderschoenen, maar de Britten hadden geen verweer. Veel scheepskonvooien werden slachtoffer van de U-boten. In totaal hebben de U-boten zo’n 3700 schepen laten zinken. De U-bootcommandant Dönitz beschreef het torpederen van deze schepen als ‘ongestraft prijsschieten’. Pas aan het einde van de oorlog hadden de Britten een antwoord gevonden: dieptebommen.