## Stap 1: Een stukje silicium

De ENIAC uit de jaren '50
had nog geen microprocessor
en was daarom zo groot als
een kamer

Silicium is een element, in de scheikunde aangeduid met Si. In een verbinding met zuurstof is het beter bekend als zand of klei. En het is de grondstof voor glas. In zuivere vorm wordt het gebruikt voor halfgeleiders, een plaatje silicium met schakelingen erop.

In 1971 bracht het Amerikaanse bedrijf Intel als eerste zo’n transistor of microprocessor op de markt.

In de volgende video van SchoolTV wordt uitgelegd hoe zo'n transistor of microprocessor werkt.

De microprocessor of chip werd snel populair bij fabrikanten van allerlei producten want:

- het is klein en makkelijk in te bouwen,
- het is in korte tijd in enorm grote aantallen te produceren en heel goedkoop.
- de ontwikkeling gaat razendsnel. Op een klein stukje silicium passen steeds meer schakelingen en dat maakt de mogelijkheden steeds groter.

Eerst werden microprocessors gebruikt voor handzame rekenmachines, zo klein dat ze in een broekzak passen. Omdat veel van die rekenmachines in Japan werden gemaakt, werden ze ook wel zakjapanners genoemd. Daarna rukt de microprocessor op. De mogelijkheden lijken onuitputtelijk. Denk aan pc’s, de laptops, de tablets, smartphones, smartwatches, robots en ga zo maar door.

De chip heeft ongetwijfeld ook een grote invloed gehad op de ontwikkeling van het internet. De oorsprong van het internet staat op zich los van de ontwikkeling van de chip, maar de opmars van computers en smartphones heeft het internet wel een enorme boost gegeven. Kortom: de chip heeft een revolutie in gang gezet die vergelijkbaar is met bijvoorbeeld de industriële revolutie na de komst van de stoommachine en later de elektromotor. In dit geval heet het de ‘digitale revolutie’.