Een windmolen vormt een obstakel in een luchtstroming. Obstakels zorgen ervoor dat de lucht afremt en eromheen buigt. Vlak voor een obstakel stijgt de luchtdruk en erachter ontstaan wervelingen. Ook het aardoppervlak zelf werkt als weerstand voor de wind. Dicht bij het oppervlak neemt de windsnelheid sterk af, zie figuur 1. Deze lagere windsnelheid is echter wel afhankelijk van de ruwheid van het aardoppervlak. Zo zal bij relatief gladde oppervlakken (bijvoorbeeld op zee) de windsnelheid op geringe hoogte heel wat groter zijn dan bij grote obstakels zoals bossen of bebouwing.