## 1.2.3 Geslachtsaanpassende chirurgie

Transmannen:

Bij transmannen zal men klassiek in drie fasen werken:

Fase 1: mammectomie, hysterectomie en ovariëctomie

Bij een mammectomie wordt het borstklierweefsel en de overtollige huid ter hoogte van de borsten verwijderd. Deze operatie combineert men met het verwijderen van de baarmoeder (hysterectomie) en de eierstokken (ovariëctomie). Men corrigeert zo nodig ook de tepels en tepelhoven, zodat een mannelijke borstkast gecreëerd wordt.

(bron: https://themidwifeisin.wordpress.com/tag/cancer/)

Het verwijderen van de baarmoeder, baarmoederhals, eileiders en eierstokken kan gebeuren via een laparoscopische ingreep (= sleutelgatchirurgie), of via een gewone operatie. Meestal moet de patiënt gedurende 3 tot 5 dagen in het ziekenhuis verblijven.

Fase 2: Genitale geslachtsaanpassing

Hierbij kan de transman kiezen uit twee soorten ingrepen: een falloplastie of een metadoioplastie.

(bron: https://www.tumblr.com/search/ftm-phalloplasty)

Falloplastie

Bij een falloplastie (= het construeren van een nieuwe penis) wordt een stuk huid van de voorarm genomen, om voldoende huid te hebben om een penis te kunnen construeren. Ook de urinebuis wordt verlengd zodat deze kan aansluiten met nieuw gevormde penis. Deze nieuwe penis is een buis in een buis: de binnenste ruimte wordt gebruikt voor de afvoer van urine, de buitenste buis dient als volume en bedekking van de penis. Men zorgt ervoor dat er bloedvaten en zenuwen geconnecteerd worden, zodat de bloedsvoorziening en het gevoel van de penis verzekerd zijn. Men maakt een scrotum met behulp van de grote schaamlippen. De patiënt blijft nadien ongeveer 2.5 weken in het ziekenhuis.

Metadoioplastie

Hier wordt enkel een micropenis gevormd. Men gebruikt de clitoris, waarbij de plasbuis verlengd wordt tot de tip van de clitoris. Ondertussen wordt de vagina chirurgisch verwijderd en een balzak geconstrueerd. Het uiteindelijke resultaat wordt bepaald door hoe sterk de clitoris groeit. Slechts de helft van de transmannen kan na een metadoioplastie staand plassen.

Fase 3: Implantatie van testis- en/of erectieprothese

In de laatste fase kan men testes (= teelbal) prothesen inbrengen in de balzak die gemaakt werd uit de grote schaamlippen. Dit kan pas zes maanden na de constructie van de balzak.

(bron: http://www.coloplast.co.za/surgical-urology/professional/testicular-replacement-/)

Deze operatie kan gecombineerd worden met het implanteren van een erectieprothese. Sommige erectieprotheses hebben een reservoir dat in het scrotum geplaatst wordt en lijkt op een teelbal. Een erectieprothese kan enkel worden ingeplant na een falloplastie. Er wordt meestal een jaar tot 18 maanden tussen de falloplastie en het plaatsen van deze erectieprothese gelaten zodat het gevoel in de top van de penis kan terugkeren. Dit om traumatische perforatie te voorkomen. De patiënt verblijft ongeveer 5 dagen in het ziekenhuis.

Transvrouwen:

Borstvergroting:

De hormonenbehandeling volstaat meestal niet om genoeg borstweefsel te creëren voor een vrouwelijk uiterlijk. Een borstvergroting wordt daarom ook vaak toegepast. Men brengt een borstprothese in, die meestal achter de borstspier wordt geplaatst. Deze prothesen kunnen gevuld zijn met siliconegel of met een zoutwateroplossing. De grootte wordt aangepast aan de wens van de patiënte en het al aanwezige borstspierweefsel. Deze operatie houdt maar weinig risico's in.

Genitale geslachtsaanpassing:

Deze wordt vaak gelijktijdig uitgevoerd met de borstvergroting. Vooraf moet de patiënt een darmvoorbereiding ondergaan en liefst ook via laser of elektrische epilatie de genitale streek voorbereiden. Om de vagina te creëren, wordt de huid van de penis aan het uiteinde dichtgemaakt en omgedraaid. De buitenkant van de penis vormt hierna de binnenkant van de vagina. Dit zorgt voor een behoud van gevoel. De zwellichamen van de penis worden verwijderd, evenals de beide teelballen. Men construeert een clitoris uit het zeer gevoelige voorste deel van de eikel. De voorhuid wordt gebruikt om de kleine schaamlippen te vormen. De grote schaamlippen worden gemaakt met behulp van de twee buitenste delen van het scrotum. De uitgang van de urethra (urineleider) wordt verkort, zodat er rechtstreeks naar onder kan geplast worden. De patiënt moet gemiddeld 8 à 9 dagen in het ziekenhuis verblijven. De arbeidsongeschiktheid bedraagt meestal 6 tot 8 weken.