Hi, Ik heet John Green
Dit is Crash Course World History
en vandaag gaan we het hebben over dekolonisatie.
Het Europese rijk, gevormd in de 19e eeuw bewijst dat,
zo stabiel en langdurig als Genghis Khan,
leidt tot velen van de natiestaten die we kennen en liefhebben vandaag de dag.
Ja, ik kijk naar jou, Burundi
WIST JE DAT JE MIJN BURUNDI BENT?
JE BENT ALLES..
[Stan breekt de tent af met zijn karaoke versie van WindBeneathMyWings]
STAN SKIP NIET NAAR HET INTRO!
IK ZING ALS EEN ENGEL!
[muziek intro]
Dus, uitgezonderd van 60+ ers,
en wees eerlijk, internet, dat ben je niet ,
heb je alleen een wereld gekend van natiestaten
Maar zoals we hebben gezien van Egypte tot Alexander de Grote tot China
tot Rome tot the Mongolen, wie voor een keer niet de uitzondering zijn,
[lackadaisical nietsnutten luisteren naar hun legioen 
klaagzangen, loungen niet meer.]
tot de Ottomanen en de Amerikanen,
rijken is al lang de dominante manier om onszelf politiek te organiseren
of op zijn minst de manier waarop anderen mensen ons georganiseerd hebben.
Mr. Green, Mr. Green!
Dus voor hun zou Star Wars een compleet andere film zijn
De meeste van hun zouden zijn zoals,
Hup rijk! Verpletter de rebellen!
Yeah,
en ze zouden denken: wat is dit scherm
dat heldere, bewegende beelden weergeeft van gebeurtenissen die momenteel niet voorkomen?
[niet te MFTP ideeën bedenken ingewikkeld]
Ook, niet om af te dwalen,
maar je leert nooit wat er gebeurd NA de overwinning van de rebellen in Star Wars
En, zoals we geleerd hebben van de Franse revolutie tot de Arabische Lente,
is de revolutie vaak het makkelijke gedeelte.
Ik bedoel,
Denk je dat het vernietigen van een Death Star moeilijk is?
Probeer eens te onderhandelen over een handelsverdrag met Gungans.
Maar goed, Dus, de in de late 20e eeuw was het niet de eerste keer dat rijken uiteen vielen .
Rome komt in me op. Ook de Perzen.
En natuurlijk
De Amerikaanse Revolutie eindigde in een soort van Europees imperiaal experiment
Maar in alle gevallen,
slaat het imperium terug...
heh heh, heb je hem door?
Ik bedoel, Brittannië verloor zijn 13 kolonies,
maar later heerste het over half Afrika en heel India.
En wat de recente dekolonisatie zo speciaal maakt is dat, althans zo ver,
geen imperiums naar voren zijn gekomen om de plaats in te nemen van het gevallen imperium.
En dit is grotendeels te danken aan de tweede wereldoorlog, want op een bepaald niveau,
waren de bondgenoten aan het vechten om het Nazi imperialisme te stoppen.
Hitler wou Centraal Europa in handen krijgen, en Africa en waarschijnlijk het Midden Oosten
en de overwinning van het bondgenootschap op de Nazis bracht het hele idee van een imperium in diskrediet.
Zo de Engelsen, Fransen en Amerikanen
konden niet met zekerheid zeggen tegen de koloniale troepen wie naast hen gevochten hadden,
&quot;Bedankt voor jullie hulp om de Duitse imperialistische ambities te dwarsbomen.
Als beloning mogen jullie je geweren inleveren en terug gaan naar jullie staat van onderwerping.&quot;
[een beetje ongemakkelijk dat]
En daarbij, de meeste van de grote koloniale machten -- vooral Frankrijk, Brittannië en Japan --
waren aanzienlijk verzwakt door de tweede wereldoorlog.
Daarmee bedoel ik dat grote zwaden van hen als volgt eruit zagen:
Dus, naoorlogse dekolonisatie vond overal plaats:
De Britse kolonie die eens &quot;India&quot; was werd opgesplitst in drie onafhankelijke naties
Trouwens, is dit Gandhi of is dit Ben Kingsley die zich voordoet als Gandhi?
In Zuidoost Azië, Frans Indochina werd Cambodia, Laos en Vietnam.
En Nederlands Indië werd Indonesië.
Maar natuurlijk als we aan dekolonisatie denken,
denken we vooral aan Afrika 
gaande van deze naar deze:
Dus we gaan het over simplificeren hier,
omdat we wel moeten,
maar dekolonisatie van geheel Afro-Eurazië had een aantal vergelijkbare kenmerken.
Omdat het gebeurde in de context van de Koude Oorlog,
moesten veel van deze nieuwe naties kiezen tussen
socialistische en kapitalistische invloeden,
die hun toekomst vorm zouden geven.
Terwijl veel van deze nieuwe landen uiteindelijk een vorm van democratie aannamen,
was de weg ernaartoe vaak rotsachtig.
Daarnaast hield dekolonisatie vaak geweld in,
meestal de omverwerping van de koloniale elites.
Maar we zullen ons nu richten op de meest bekende, geweldloze --
of zogezegd zo, hoe dan ook --
dekolonisatie: die van India.
Zo begint het verhaal,
ongeveer, in 1885
met de vondst van de Indian National Congress.
Congres partij leiders en andere nationalisten in India
waren meestal van de elite klasse.
Aanvankelijk,
eisten zij niet eens onafhankelijkheid van Brittannië.
Maar ze waren geïnteresseerd in het creëren van een moderne Indische natie
liever dan een terugkeer naar een of andere ouderwetse pre-koloniale vorm.
mogelijk omdat India
enorm divers was -- en is
en eigenlijk alleen is verenigd in een enkele staat onder imperialistische heerschappij
bij een groep of een ander,
of het nou de Mauryans, de Guptas, de Mughals, of de Britten waren.
Ok, laten we naar de Gedachten Bel gaan.
De meest bekende Indische nationalist,
Mohandas K. Gandhi,
was een fascineren persoon:
Een Britse gestudeerde advocaat, geboren in een rijke familie,
hij is bekend van het maken van zijn eigen kleren,
zijn langen vasten,
en zijn strijd om armoede te verzachten,
de rechten van vrouwen verbeteren,
en het bereiken van een verenigd Indië, onafhankelijk van Brittannië.
In termen van dekolonisatie,
springt hij eruit voor zijn gebruik van geweldloosheid
en zijn koppeling aan een enigszins gemythologiseerde kijk op de Indiase geschiedenis.
Ik bedoel, per slot,
er is genoeg geweld in de Indiase geschiedenis en in zijn heldhaftige heldendichten,
Maar Gandhi kreeg het voor elkaar om terug te gaan naar een verleden dat geweldloosheid gebruikte om verandering te brengen.
Gandhi en zijn landgenoot Jawaharlal Nehru
geloofden dat één India kon blijven worden geregeerd door de Indiase elite
en op een of andere manier de spanning tussen de landelijke Hindoe meerderheid
en de Moslim minderheid te overtreffen
Hierin waren zij minder praktisch dan hun tijdgenoot Muhammad Ali Jinnah,
De leider van de moslims die vond
om historicus Ainslie Embree te quoteren
&quot; Dat het verenigd India waar het congres over sprak kunstmatig was,
gecreëerd en onderhouden door Britse bajonetten.&quot;
Jinnah bewees dat hij gelijk had en in 1947, toen de Britten weg gingen,
werd hun Indiase kolonie verdeeld in de moderne staat van India
en West en Oost Pakistan,
de laatste daarvan werd Bangladesh in1971
Hoewel het makkelijk is om zowel de Britten als de Indiase regering te feliciteren
met een ordelijke en geweldloze 
overdracht van de macht,
de realiteit van de partitie was 
noch ordelijk noch geweldloos.
Ongeveer 12 miljoen mensen raakten ontheemd
als hindoes in Pakistan verplaatst naar India 
en moslims in India verhuisd naar Pakistan.
Als mensen hun huizen verlieten, soms ongewild, was er geweld,
en alles bij elkaar opgeteld waren er een half miljoen mensen vermoord,
meer dan er dood gingen in de bloedige Indonesische strijd voor onafhankelijkheid.
Dus terwijl het waar is dat
de massale protesten Groot-Brittannië dwongen om zijn kolonisatie van India te beëindigen
geweldloos waren,
de opkomst van de onafhankelijke 
betrokken staten was niet.
Bedankt, dacht Bubble.
Al dit geweld verwoestte Gandhi,
wiens langdurige en herhaalde hongerstakingen 
om het geweld te beïndigen gemengde resultaten hadden
En wie uiteindelijk vermoord werd door een Hindoe-nationalist
die vond dat Gandhi te sympathiek was naar moslims.
Oh, het is tijd voor de open brief?
[moeten we gewoon wielen toe voegen 
op de troon, misschien?]
Een open brief voor hongerstakers.
Maar eerst,
laten we eens kijken wat er 
in het geheim compartiment is vandaag.
een cupcake?
Stan, dit is gewoon gemeen
Deze zijn van Meredith the Intern om Merebration te vieren,
De vakantie die ze uitvond om te vieren.
de verjaardag van haar single zijn,
lieve hongerstakers,
Kunnen jullie je herinneren dat ik eerder zei dat
Gandhi terug verhoorde naar een gemythologiseerd Indische verleden?
Nou, het blijkt dat de honger stakingen in India terug gaan helemaal naar,
de 5e eeuw voor Christus.
Honger stakingen zijn over de hele wereld gebruikt
waaronder Britse en Amerikaanse suffragettes,
wie honger staakte om de stem te krijgen.
En in voorchristelijke Ierland, als je onrecht aangedaan werd door iemand,
was het normaal om op hun drempel te gaan zitten en een hongerstaking te beginnen.
totdat je wrok was besproken.
En soms werkte het zelfs.
Ik bewonder jullie, honger stakers.
Maar ik heb niet de moed voor jullie overtuiging.
Dit is ook een geweldige cupcake.
Vriendelijke groet,
John Green
Sinds de onafhankelijkheid is India grotendeels een succesverhaal geweest,
al zullen we praten over de complexiteit van India's opkomende wereldwijde kapitalisme
Volgende week
voor nu, echter,
laten we Oost reizen naar Indonesië
een grote natie van meer dan 13.000 eilanden 
die grotendeels is genegeerd
hier op Crash Course World History vanwege onze jarenlange vooroordeel tegen eilanden.
Zoals we het niet eens over Groenland hebben gehad in deze show.
De Groenlanders hebben natuurlijk nog niet geklaagd, want
ze hebben geen internet.
Dus, de Nederlanders buitte hun eiland kolonies uit met een systeem van cultuurstelsel.
[gesundheit!]
Waarin alle boeren een vijfde van hun land opzij moesten zetten voor het verbouwen van handelsgewassen
voor het exporteren naar de Nederlanden.
Dit was 25% van de totale Nederlandse nationale staatbegroting
en het verklaard waarom ze allemaal verschillende fancy gebouwen hebben.
Ondanks het technisch onderwater leven.
Ze zijn net zee apen.
Dit systeem was minder populair 
in Indonesië, en de Nederlandse
boden niet veel in ruil.
Ze konden niet eens hul kolonie beschermen tegen de Japanners.
die het bezette voor het grootste gedeelte van de tweede wereldoorlog,
gedurende welke tijd de Japanners de oorzaak van het Indonesische nationalisme bevorderde
door het plaatsen van inheemse Indonesiërs in meer prominente posities van macht,
Soekarno inbegrepen, die Indonesië de eerste premier werd.
Na de oorlog, de Nederlanders
Met Britse hulp
probeerde vast te houden aan hun Indonesische kolonies met de zo genoemde "police actions,"
die voor meer dan vier jaar door gingen
voordat Indonesië eindelijk zijn onafhankelijkheid won in 1950.
Over naar de Franse koloniën uit Indochina
,zo genoemd omdat ze niet Indonesisch en ook niet Chinees waren,
waar alles nog gewelddadiger was. v
Het einde van de kolonisatie was rampzalig in Cambodja,
waar de 17-jarige heerschappij van Norodom Sihanouk een weg vrij maakte voor de opkomst van de Rode Khmer,
[Pol Pot zeker uitstekende kandidaat voor de Evil Baby Weeshuis]
Die een verbluffende 21% van de bevolking uitmoordde
tussen 1975 en 1979.
In Vietnam, de Fransen vochten communistische nationalisten,
vooral Ho Chi Minh vanaf bijna het moment dat de Tweede Wereldoorlog eindigde tot 1954,
Toen de Franse werden verslagen.
En toen kwamen de Amerikanen erachter dat er een land oorlog was in Azië,
dus ze namen het snel over van de Fransen
en de communisten heerste niet volledig over Vietnam tot 1975.
Ondanks nog steeds ogenschijnlijk communistisch,
produceerde Vietnam nu allemaal dingen die we leuk vinden in Amerika,
vooral sneakers.
Daar meer over volgende wee, maar nu naar Egypte.
Jullie zullen je herinneren dat Egypte failliet ging in de 19e eeuw,
proberende om te industrialiseren en sinds dien werd er geregeerd door een Egyptische koning
die zijn orders nam van de Britten.
Dus terwijl technisch gezien Egypte onafhankelijk was sinds 1922
was het een zeer afhankelijke onafhankelijkheid.
Maar dat veranderde in de 50er jaren van de 19e eeuw toen de koning omvergeworpen werd door een leger.
De commandant die het leger leidde was Gemal Abdul Nassar,
die bewees dat hij briljant was door de US en de USSR tegen elkaar uit te spelen
in het voordeel van Egypte.
Nasser was een grotendeels seculiere nationalistische, en hij en zijn opvolgers agen een van de
andere anti-imperialistische nationalistische krachten in Egypte, het Moslim Broederschap,
als een gevaar.
Dus toen ze eenmaal aan de macht waren, verbande Nasser en zijn leger het Moslim Broederschap,
het ondergronds dwingen, waar het zou verdwijnen en nooit meer een probleem zou worden.
Wacht, wat is dat?
... Echt?
En tot slot gaan we ons richten op Centraal en Zuid Africa.
Een van de meest problematische erfenis van het kolonialisme was de geografie.
Koloniale grenzen werden geherdefinieerd als de grenzen van de nieuwe nationale staten,
zelfs wanneer die grenzen willekeurig waren of, in sommige gevallen, verderfelijk.
Het bekendste voorbeeld is in Rwanda, waar twee zeer verschillende stammen,
de Hutu en de Tutsis werden gecombineerd in een natie.
Maar in het algemeen,
De focus van de kolonisatoren op de waarde van de fossiele brandstof winning was slecht voor deze nieuwe naties.
Europeanen claimde beschaving en de economische ontwikkeling naar hun kolonies te brengen,
maar deze economische ontwikkeling hield alleen het bouwen van een infrastructuur in
om rijkdommen in handen te krijgen en te exporteren.
Of nu de Europeanen bewust de ontwikkeling in Afrika saboteerde
is een hete-knop onderwerp waar we van weg blijven,
maar zoveel is zonder twijfel waar:
Toen de Europeanen weg gingen, hadden de Afrikaanse naties niet de
instellingen die nodig zijn om te gedijen in de naoorlogse industriële wereld.
Ze hadden heel weinig scholen, bijvoorbeeld, en nog minder universiteiten.
Zoals, toen Congo onafhankelijk werd van België in 1960, waren er zestien universitaire
afgestudeerden in een land van 14.000.000 mensen.
Ook, in veel van deze nieuwe landen,
was de traditionele elites ondermijnd door het imperialisme.
De meeste Europeanen regeerde niet direct over hun Afrikaanse bezittingen
maar door proxies van lokale heersers.
En toen de Europeanen weg gingen,
werden deze lokale heersers, de hogere klassen, gezien als onwettig collaborateurs.
En dit betekende dat er een nieuwe groep heersers moest komen om hun plek in te nemen.
Vaak met maar weinig ervaring in bestuur.
Ik bedoel, Zimbabwe langdurig aangestelde dictator Robert Mugabe was een middelbare school leraar.
Laat dat een les zijn voor je.
JOUW LEERAAR KAN DICTATORIALE AMBITIES HEBBEN
Maar de meeste machthebbers zijn ontstaan​​, natuurlijk, 
van het leger:
Joseph Mobutu greep de macht in Congo,
die hij had van 1965 tot zijn dood in 1997
Idi Amin was de militaire dictator van Uganda van 1971 tot 1979
Muammar Gaddafi regeerde Libië van 1977 tot 2011.
De lijst gaat maar door, maar ik wil niet de verkeerde indruk van Afrika geven.
Want terwijl het continent minder vrijheid heeft
en een lager level van ontwikkeling dan andere streken in de wereld,
Veel Afrikaanse naties laten sterke en consistente signalen van groei zien
Ondanks hun uitdaging van dekolonisatie.
Botswana bijvoorbeeld is gegaan van 70% geletterdheid tot 85% in de afgelopen 15 jaar
en heeft een gestage groei van het BBP van meer dan 5%.
Benin economie is gegroeid in elk van de afgelopen 12 jaar,
dat is beter dan Europa of de VS kan zeggen.
In 2002 was Kenia's levensverwachting 47; vandaag de dag is het 63.
het BBP van Ethiopië per hoofd van de bevolking 
is verdubbeld in de afgelopen 10 jaar;
en Mauritanië heeft zijn kindersterfte cijfer zien dalen met meer dan 40%.
Nu, deze vooruitgang is onregelmatig en kwetsbaar,
maar het is belangrijk op te merken dat deze landen hebben bestaan​​, gemiddeld,
ongeveer 13 jaar minder dan mijn vader.
Natuurlijk, verleden ervaringen met het vallen van rijken geeft ons geen reden tot hoop,
maar veel inwoners van deze nieuwe naties zien echte vooruitgang.
Dat gezegd hebbende, ramp zou op de loer liggen om de hoek.
Het is moeilijk om te zeggen.
Ik bedoel, nu meer dan ooit, we proberen 
om het verhaal van mensen te vertellen ...
van binnenuit het verhaal van de mens.
Bedankt voor het kijken, ik zie jullie volgende week.
Crash Course is geproduceerd en gedirigeerd door Stan Muller.
onze script opzichter is Meredith Danko.
De associate producer is Danica Johnson.
De show is geschreven door mijn middelbare school leraar geschiedenis, Raoul Meyer,
en ik zelf.
en ons grafische team is Thought Bubble.
vorige week was de zin van de week
Meatloaf's carrière.
Als je wilt raden wat deze week de zin van de week is of een suggestie doen voor toekomstige,
kan je dat doen in de comments
waar je ook vragen kan stellen over deze video en deze
zullen worden beantwoord door ons team van historici.
Bedankt voor het kijken naar Crash Course
en zoals we in mijn dorp zeggen,
vergeet niet om nooit verstrikt te raken in een oorlog in Azië.
[outro]
