# 11.1 Een asymmetrische sleutel

De oplossing van het distributieprobleem was een enorme vondst in de geschiedenis van de cryptografie. Het heeft wel het nadeel dat Alice en Bob eerst met elkaar getallen uit moeten wisselen om een sleutel af te kunnen spreken en dat kan lastig zijn. Diffie bleef zoeken naar verdere oplossingen en kwam op het geniale idee dat het beter zou zijn als er een asymmetrische sleutel zou zijn. Dat wil zeggen dat er een sleutel zou zijn om de boodschap te vercijferen en een andere sleutel om de boodschap te ontcijferen. Als dat mogelijk zou zijn dan zou Alice een van de twee sleutels openbaar kunnen maken. Als Bob haar een bericht zou willen sturen zou hij zijn boodschap kunnen vercijferen met de publieke sleutel van Alice. Alice zou de andere sleutel geheim houden en deze geheime privé-sleutel gebruiken om de boodschap te ontcijferen. Maar niet alleen zou Bob op deze manier Alice een boodschap kunnen sturen. Iedereen die de publieke sleutel van Alice op zou vragen zou Alice een geheime boodschap kunnen sturen. Uiteraard gaan we ervan uit dat de publieke sleutel een eenweg-functie is om te voorkomen dat het bericht al ontcijferd is voordat het bij Alice aankomt.
Als we een metafoor zouden willen kiezen om dit toe te lichten dan zou je kunnen zeggen dat Alice een grote hoeveelheid identieke hangsloten heeft verspreid. Bob haalt zo'n Alice' hangslot bij het postkantoor op en bevestigt het slot om de schatkist door het slot dicht te knijpen en het pakket naar Alice te sturen. Elk slot is een kopie van de publieke sleutel. Alleen Alice heeft de unieke privé-sleutel om het slot te openen.

Diffie zocht lange tijd naar een eenweg-functie met deze eigenschappen maar kwam er niet uit, tot hij zijn idee in de zomer van 1975 publiceerde. Andere wetenschappers reageerden enthousiast en sloten zich aan bij de zoektocht. Naarmate de maanden verstreken leek het er steeds meer op dat een functie die zou voldoen aan de eisen, niet bestond. Ze zetten hun zoektocht voort op de Stanford University in Californië. Het zou tot april 1977 duren voordat 5000 kilometer verderop in Massachusetts Institute of Technology (MIT) Ron Rivest, na ruim een jaar samenwerking met Adi Shamir en Leonard Adleman, een geschikte functie zou vinden. Daarmee legde hij de basis voor de RSA-vercijfering. We gaan daarmee verder in les 14.