# 4. Behoud van biologische diversiteit met behulp van Werelderfgoedbehoud

Biodiversiteit, of biologische diversiteit, is een term die wordt gebruikt voor de verscheidenheid aan levensvormen, waaronder verschillende planten, dieren en micro-organismen, hun genen en de ecosystemen waar ze deel van uitmaken.

Het behoud van de biodiversiteit van onze planeet is een enorm grote taak en heeft betrekking op het behoud van al het leven op aarde, waaronder behoud van water- en zeeleven, gematigde zones en micro-organismen.

Werelderfgoedbehoud is een belangrijk onderdeel van de wereldwijde inspanningen om de biodiversiteit op aarde te behouden. Dit is erg afhankelijk van collectieve, internationale actie.

Het Wildreservaat Okapi in de Democratische Republiek Congo is opgenomen op de Werelderfgoedlijst, omdat het een van de belangrijkste en voornaamste natuurlijke leefgebieden is voor plaatselijk behoud van biologische diversiteit en omdat er bedreigde diersoorten voorkomen. In het reservaat leven bedreigde zoogdieren en vogels en ongeveer 5000 van de geschatte 30.000 okapi’s die er nog zijn in de wereld.

Het behoud van ecosystemen is ook een belangrijk onderdeel van Werelderfgoedbehoud.

Het Barrièrerif van Belize staat bijvoorbeeld sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst. Het rif beschermt een buitengewoon bijzonder natuursysteem dat bestaat uit atollen, zandbanken, mangrovebossen, kustlagunes en riviermonden, met een oppervlakte van 93.400 hectaren. Andere uitgestrekte Werelderfgoederen beschermen bosecosystemen (bijvoorbeeld het woudreservaat Sinharaja in Sri Lanka) en draslanden (bijvoorbeeld Nationaal park Doñana in Spanje).

Het verlies van biodiversiteit is meestal onomkeerbaar, met name voor bedreigde ecosystemen (zoals eilanden en draslanden). Er is dus genoeg reden om bezorgd te zijn om biodiversiteit in gevaar en om onmiddellijk actie te nemen om dit te verminderen. In plaats van de aparte bescherming van bedreigde dier- en plantensoorten, is het effectiever om natuurlijke plant- en diergemeenschappen en landschappen als geheel te zien. Dit is beter voor het behoud van ecosystemen op de lange termijn.