## De Hongerwinter

Op 6 juni 1944 lijkt de bevrijding nabij. Engelse, Amerikaanse en Canadese groepen landen aan de grens van Frankrijk. Parijs, België en Zuid-Nederland worden bevrijd. De Nederlanders in Noord-Nederland dachten ook ieder moment bevrijd te worden door de geallieerden. Dit is echt niet het geval, bij Arnhem gaat het finaal mis, de geallieerden vechten dagenlang om de brug over de Rijn. De geallieerden kunnen niet verder, dit is de reden dat Noord-Nederland later bevrijd is dan Zuid-Nederland.

De Nederlandse ministers die gevlucht waren naar Engeland willen Nederland helpen. Zij bieden steun via de radio, zij vragen via de radio het spoorwegpersoneel om te staken.

Wanneer het spoorwegpersoneel alles stil zou leggen kunnen de Duitsers geen wapens en soldaten meer vervoeren. Het spoorwegpersoneel besluit zoals gevraagd te staken, met het gevolg dat Duitsland woedend is. Duitsland reageert op zijn beurt met het verbieden van al het scheepvaartverkeer in Nederland. De Nederlandse steden boven de rivier kunnen op deze wijze niet aan voedsel en brandstoffen komen.

Noord-Nederland gaat een lange, koude winter tegemoet, nu bekend als de Hongerwinter. Mensen gingen uit wanhoop zelf opzoek naar voedsel. Men zocht onder anderen op straat en in afvalbakken naar voedsel. Door het scheepvaartverkeer stil te leggen kon men in Nederland niet aan brandstoffen als kolen en olie komen, terwijl de liggende voorraden snel op raakten. Mensen zijn tijdens de hongerwinter omgekomen door de combinatie van kou en ondervoeding.

In 1945 gaven de Duitsers toestemming aan de geallieerde Nederland te voorzien van voedselpakketten. Op 2 mei 1945 vlogen de geallieerden over Haarlem om voedselpakketten te lossen in het weiland. De pakketten werden naar een fabriek gebracht waar het voedsel onder de bevolking werd uitgedeeld. Op deze wijze kwam er een einde aan de honger die lange tijd heerste in Nederland. Drie dagen later op 5 mei 1945 kwam er een einde aan de Tweede Wereldoorlog.