PO4 - ECG

Instructie

Tijdens elke hartslag, worden alle 6 miljard cellen van het hart in een vaste volgorde geactiveerd (zie figuur 28). De dipolen leggen dus ook deze vaste volgorde af. Het elektrische veld hiervan kan aan de buitenkant van het lichaam worden gemeten, doordat de lichaamsvloeistof dit elektrische veld doorgeeft. Hierdoor is er tussen verschillende delen van het lichaam een klein spanningsverschil van een paar millivolt aanwezig. Doordat ook de huid goed geleidt kan dit spanningsverschil worden gemeten door middel van vastgeplakte elektroden op de huid van de pols. Het gemeten spanningsverschil gedurende een hartslag, is een maat voor de elektrische activiteit in het hart. In dit practicum ga je het spanningsverschil meten tussen de linker en de rechter arm. Dus op basis van afleiding I (figuur 40).

Opdracht 28   Het Eigen ECG

A.  Theorie

Lees de theorie bij 4.5 hierboven en gebruik bij het beantwoorden van de  volgende vragen.

a.         Wat stelt de P-top voor?

b.         Wat stelt de T-top voor?

c.         En het QRS-complex?

d.         Welke interval in figuur 31 vertegenwoordigt de hartpauze?

B.  Hypothese

Je maakt in deze opdract twee keer een ECG, één in rust en één na 40 kniebuigingen/traplopen. Welke verschillen verwacht je te zien tussen de twee ECG’s? Leg uit waarom.

Materiaal

• ECG sensor (0628i)
• Plakelektroden
• Computer met het programma Coach 6
• Schoonmaak alcohol
• Tissues
• Coach Lab

Methode

• Maak de plekken waar de plakelektroden moeten komen schoon met wat alcohol. Deze plekken zie je op de tekening hiernaast aangegeven, de binnenkant van de linker- en rechterpols en de binnenkant van de rechter elleboog (figuur 41).

Figuur 41 - Plaatsing van de plakelektroden

• Trek de plakelektrode los van het papier en druk de elektrode stevig op de binnenkant van de rechter elleboog. Deze is voor de referentie.
• Trek een tweede elektrode los van het papier en druk hem stevig vast op de binnenkant van de rechter pols.
• Druk de derde elektrode op de binnenkant van de linkerpols.
• Maak een verbinding van de sensor naar de elektrode op de rechter elleboog met witte krokodillenklem.
• Verbind de rode klem met de rechter pols elektrode en de blauwe klem met de linker pols elektrode (figuur 42).

Figuur 42 - Verbinding tussen plakelektroden en krokodillenklem

• Een paar tips om goede metingen te doen:
  • Spieren die dichter bij de huid zitten dan het hart produceren ook elektrische signalen die veel sterker zijn dan de signalen van het hart. De spieren van de armen moeten dus zo ontspannen mogelijk zijn tijdens de meting.
  • Haal rustig en langzaam adem, want ook je adem-halingsspieren kunnen de meting verstoren.
  • Als het signaal niet goed is, kan het zijn dat de elektrode niet goed contact maakt met de huid. De huid goed schoonmaken en laten drogen is dan belangrijk.
• Start de meting.

Je ziet het ECG van de proefpersoon in rust op de monitor, sla deze meting op. Zorg dat je een ingezoomd beeld hebt van 1 cyclus.

• Dan ontkoppel je de draden, niet de plakelektroden!
• Maak nu 40 kniebuigingen.
• Herhaal de meting zo snel mogelijk en sla de meting weer op.
• Wissel hierna van rol.

NB: Bedenk bij het bekijken van de resultaten dat de metingen niet geschikt zijn voor medische of onderzoeks-toepassingen. De apparatuur die gebruikt is, is niet geschikt voor het stellen van een diagnose.

C.  Meting 1

Maak nu van 1 persoon uit de groep een ECG wanneer deze in rust is. Zoom in om 1 hartcyclus groot in beeld te krijgen en sla deze op en lever in in teams (ECG_RUST_NAAM). Maak hieronder een tekening van het ECG en noteer daarbij de volgende onderdelen:

-           De P-golf + tijdstip:

-           Het QRS-complex + tijdstip:

-           T-golf + tijdstip:

Tekening:

Meting 2

Maak nu van 1 persoon uit de groep een ECG wanneer deze 40 kniebuigingen heeft gedaan of de trap op en neer is gelopen (doe de meting zo snel mogelijk na de inspanning!) Zoom in om 1 hartcyclus groot in beeld te krijgen sla deze op en lever in in teams (ECG_inspanning_NAAM). Maak hieronder opnieuw een tekening van het ECG en noteer daarbij de volgende onderdelen:

-           De P-golf + tijdstip:

-           Het QRS-complex + tijdstippen Q, R en S:

-           T-golf + tijdstip:

Tekening:

​D.  ​​​​​​Verwerking

Vergelijk de twee ECG’s en beantwoord de volgende vragen.

• Wat is de duur van één hartslag in rust?  En wat is jouw hartslagfrequentie (in slagen per minuut)?

• Wat is de duur van één hartslag in na inspanning?  En wat is dan jouw hartslagfrequentie (in slagen per minuut)?

E.  Conclusie

Wat valt je op aan de resultaten? Is, bij een hoge hartslagfrequentie, de gehele hartslag sneller geworden, of zijn alleen bepaalde delen van de hartslag korter geworden, terwijl andere hun ‘normale’ duur behouden hebben? Geef hieronder een conclusie.