# Hyperthyreoidie

1. Wat houdt Hyperthyreoidie in?

Hyperthyreoïdie betekent dat je schildklier te snel werkt en te veel schildklierhormoon aanmaakt. De meest voorkomende oorzaak ervan is de ziekte van Graves-Basedow. In dat geval maak je antistoffen aan tegen je eigen schildklier. Het is een ziekte die vaak hevige symptomen veroorzaakt en meestal voorkomt bij vrouwen tussen 30 en 40 jaar.

2. Waarom is deze van belang voor de tandartspraktijk?

Hyperthyreoïdie kan relevant zijn voor tandartspraktijken vanwege de mogelijke effecten op mondgezondheid, interacties met medicatie, gevoeligheid voor anesthesie en de noodzaak van regelmatige monitoring van mondgezondheid. Tandartsen moeten zich bewust zijn van deze aspecten om passende zorg te bieden aan patiënten met hyperthyreoïdie.

3.Wat zijn de voorzorgsmaatregelen die er getroffen moeten worden bij tandheelkundige ingrepen?

Voorzorgsmaatregelen bij tandheelkundige ingrepen voor patiënten met hyperthyreoïdie omvatten het begrijpen van hun medische geschiedenis, communicatie, bewustzijn van medicatie-interacties, zorgvuldige selectie van anesthetica, nauwlettende monitoring tijdens en na de ingreep, en regelmatige follow-up voor controle van mondgezondheid.

4.Wat kan dit betekenen voor de patiënt tijdens een behandeling?

Tijdens tandheelkundige behandelingen kunnen patiënten met hyperthyreoïdie een verhoogde gevoeligheid voor anesthetica ervaren, een hoger risico op cardiovasculaire complicaties hebben, medicatie-interacties vertonen en algemene gezondheidsproblemen zoals vermoeidheid of nervositeit ondervinden. Het is belangrijk voor tandartsen om zich bewust te zijn van deze mogelijke complicaties en voorzorgsmaatregelen te nemen om een veilige behandeling te waarborgen.

5.Hoe moet het tandheelkundig personeel hierop reageren?

Het tandheelkundig personeel moet reageren op patiënten met hyperthyreoïdie door hun medische geschiedenis te evalueren, openlijk te communiceren over hun gezondheidstoestand, alert te zijn op medicatie-interacties, de tandheelkundige behandeling aan te passen indien nodig, de patiënt nauwlettend te monitoren tijdens en na de behandeling