Een stalen schip lijkt één geheel, maar is dat voor ons kompas niet.
Voor het kompas bestaat het uit miljarden ijzer(staal)deeltjes.
En elk staal deeltje wordt een klein magneetje ten gevolge van het aardmagnetisch veld: inductie magnetisme.
Die kleine magneetjes (Weiss gebiedjes) werken weer samen.
Ze worden soldaatjes die in het gelid gezet worden door de veldlijnen van de aarde.
De deeltjes in de mast trekken.
De deeltjes in de accomodatie.
Die van de luiken, de romp, en ook de containers aan dek.
Ze vormen met zijn allen ook weer een magnetisch veld.
En dat veld trekt óók aan ons kompas.
Het hele schip wordt één grote magneet.
Een zwakke magneet, maar sterk genoeg om invloed uit te oefenen op het kompas.
Al die blauw rode cirkeltjes zijn mini magneet-staaldeeltjes.
En de roodblauwe lijn zou de resultante kunnen zijn van al het krachtveld van al die mini magneetjes.
Samen met de grijze lijn van de variatie vormt het dan een nieuwe resultante en dat is de totale fout van het magnetisch kompas.
Deze fout noemen we de MISWIJZING.