# Les 1: Egypte

oude Egypte

De Egyptenaren hadden in die tijd geen doorlopende jaartelling zoals wij dat nu kennen. Wanneer er een nieuwe koning aan de macht kwam, begon deze in het jaar 1. Achteraf is de geschiedenis van het oude Egypte opnieuw ingedeeld. Op een tijdbalk van het Rijksmuseum van Oudheden ziet dat er als volgt uit:

- Vroeg-dynastieke periode (2900 v. Chr. – 2545 v. Chr.)
- Oude Rijk (2543 v. Chr. – 2120 v. Chr.)
- Eerste Tussenperiode (2118 v. Chr. – 1980 v. Chr.)
- Middenrijk (1980 v. Chr. – 1760 v. Chr.)
- Tweede Tussenperiode (1759 v. Chr. – 1539 v. Chr. )
- Nieuwe Rijk (1539 v. Chr. – 1077 v. Chr. )
- Derde Tussenperiode (1076 v. Chr. – 723 v. Chr. )
- Late Periode (722 v. Chr. – 332 v. Chr. )
- Alexander de Grote (332 v. Chr.)
- Grieken (332 v. Chr. – 30 v. Chr. )
- Romeinen (31 v. Chr.-395 n. Chr.)
- Kopten en moslims (resp. 4de eeuw en 639 n. Chr. tot nu.

Vanaf 730 v. Chr. werd Egypte meerdere keren veroverd door buitenlanders. De meeste buitenlandse heersers namen de moeite om zich te verdiepen in de Egyptische cultuur. Ook de tempels en beelden werden behouden. Deze mochten dan ook blijven bestaan. De buitenlandse heersers presenteerden zichzelf als de farao. De Stad Alexandrië werd gesticht door Alexander de Grote. Dit is één van de belangrijkste steden in de oudheid. In Alexandrië werd een bibliotheek gebouwd waar een grote collectie boekrollen werd bewaard. Na Alexander de Grote en de verloren oorlog tegen de Romeinen in de tijd dat Cleopatra VII koningin was, werd keizer Augustus in 31 v. Chr. de eerste Romeinse farao.

Omdat de Britten vonden dat de Egyptische regering te veel geld uit gaf en een te grote schuld had opgebouwd, werd het land in 1882 n. Chr. door hen veroverd. Het Suezkanaal was erg belangrijk voor de aanvoer van goederen richting de kolonie India. Dit moest dus goed beschermd worden. Dit zorgde ervoor dat de Britten met een ijzeren hand regeerden over Egypte. Ze zorgden vooral goed voor het Verenigd Koninkrijk en schoven Egypte op de tweede plaats. De bevolking was het hier niet mee eens en wilden graag een democratische cultuur. In 1914 werd hier deels aan tegemoet gekomen. Er werd een wetgevende vergadering ingesteld waar democratisch gekozen kon worden. Na het uitbreken van de Eerste wereldoorlog werd dit echter weer teruggedraaid.

De Egyptenaren hielden veel van kinderen. Veel jonge kinderen stierven jong. Om het kind te beschermen, kregen zij een amulet om. De Egyptenaren geloofden dat het kind veilig was wanneer het een amulet om had. Het kind werd hiermee begraven. De meisjes werden vaak ook met hun pop begraven. Sommige jongens gingen naar school. Maar de meeste kinderen werden thuis gehouden zodat ze geld konden verdienen.

In de tijd van het oude Egypte hadden de vrouwen best een goed leven. Vrouwen mochten gewoon winkelen of met hun man op stap naar vrienden. Bij een geboorte waren ouders even blij met een meisje als met een jongetje. Vrouwen hadden recht op eigen bezit en mochten zelf geld verdienen. Ze konden werk zoeken als vroedvrouw, zangeres, muzikant, priesteres of als marktkoopvrouw. Als haar man haar sloeg, kon zij hem voor het gerecht slepen. Als de man van haar scheidde, moest hij haar blijven onderhouden. Dat lijkt dus best op de tijd waar we nu in leven.