# 1. Jij begint

## Motivatiemotor

➜ Maak een tegel aan in Egodact. Beschrijf daarin waarom je deze quest tot een goed einde zou willen brengen.
➜ Bij Voorbereiding/Mijn motivatie schrijf je jouw leerdoelen en op welk niveau jij deze quest wilt maken
➜ Bij Voorbereiding/Hoe ik het ga aanpakken schrijft je welke vaardigheden jij gaat inzetten
➜ Bij Tussenproducten neem je alvast alle producten over die je moet inleveren voor deze quest
➜ Bij Wanneer wil ik beginnen? zet je jouw geplande startdatum en bij Wanneer wil ik klaar zijn? jouw geplande einddatum

Passie uitoefenen | Naar een doel streven | Nieuwsgierigheid | Iets totaal nieuws leren
"Ik kan enorm genieten van alle verschillende kanten van mijzelf." | "Ik wil mijn eigen monument kunnen maken." | "3 Herinneringen, welke dan?" | "Begrijpen waarom herinneringen en monumenten veranderen."

# Verderkijker

De Duitse bezetting van Nederland duurde van 10 mei 1940 tot 5 mei 1945. Mensen die het verleden bestuderen (historici) zijn het daar allemaal over eens. Dit zijn feiten. Gebeurtenissen die controleerbaar zijn. Toch wringt het: historici hebben niet zelf de gebeurtenissen meegemaakt die zij bestuderen. Ze waren er niet bij. Daarom raadplegen zij bronnen en maken zij op die manier een verhaal (constructie) van het verleden. Je begrijpt: die verhalen over het verleden verschillen van elkaar. De ene historicus heeft het verzet in de Tweede Wereldoorlog bestudeerd. Een ander juist waarom er ook mensen waren die de Duitsers steunden. De geschiedenis is dus niet een vaststaand verhaal.

Het monument in het Wandelpark gaat herinnert ons aan het verzet dat er in de Haarlemmermeer was tegen de Duitse bezetting. Misschien dat er nog een paar mensen in leven zijn die destijds aan het verzet deelnamen, maar over een aantal jaar kan niemand hierover meer uit eigen ervaring vertellen. Het monument is dan een aandenken aan het feit dat er wel verzet is geweest.

Verzet tegen een onderdrukker in oorlogstijd is heldhaftig. We begrijpen allemaal dat daar een monument voor is. Maar er zijn ook andere herinneringen. Bijvoorbeeld van kinderen die tijdens de oorlog zagen dat hun ouders de Duitsers hielpen. Die onderduikers aangaven, of lid waren van de pro-Duitse NSB. Deze kinderen waren niet verantwoordelijk voor de daden van hun ouders. Toch moesten zij hun herinneringen lang wegstoppen, omdat de rest van Nederland dit niet wilde horen. Wie gaat er nu terugdenken aan mensen die met de vijand heulden?

De laatste jaren hebben deze kinderen - die nu ouder dan 70 jaar zijn - meer aandacht gekregen. Historici hebben hun levens onderzocht, er zijn boeken en documentaires uitgekomen. Blijkbaar vinden we het in 2022 inmiddels wel belangrijk dat ook deze kinderen van toen herinnerd worden.

Dat wat wij de moeite waard vinden om te herinneren kan dus in de loop van de tijd veranderen. Hieruit kun je afleiden dat 'de geschiedenis' geen vaststaande reeks van gebeurtenissen is, maar dat geschiedenis (het schoolvak, de wetenschap) altijd een weergave is van hoe mensen op een bepaald moment in de tijd naar het verleden kijken.

Taken en Tijd