## Herhalingsstof betrouwbaarheid van bronnen

Soorten bronnen

Er zijn verschillende soorten bronnen. In het onderstaande schema worden ze nog een keer op een rijtje gezet.

Primaire bronnen | Secundaire bronnen | Ongeschreven bronnen | Geschreven bronnen
Bronnen die gemaakt zijn door mensen die leefden in de periode waar je onderzoek naar doet. | Boeken, websites en andere bronnen die informatie geven over het verleden, maar die pas veel later zijn gemaakt. Deze bronnen zijn dus niet gemaakt door mensen die leefden in de periode waar je onderzoek naar doet. | sporen uit het verleden die geen schrift bevatten, bijvoorbeeld gebruiksvoorwerpen, gebouwen, schilderijen, foto's, videobeelden, etc. | sporen uit het verleden die schrift bevatten, bijvoorbeeld hiërogliefenschrift, brieven, dagboeken, kranten, etc.

Feiten en meningen

In het onderstaande schema wordt het verschil tussen een feit en een mening nog een keer uitgelegd.

Feit | Mening
Iets dat echt waar is of echt is gebeurt. Een feit kun je controleren met informatie/bewijzen, bijvoorbeeld door het op te zoeken in een boek of op internet. | iets wat iemand zelf ergens van vindt. Er wordt dan niet verteld hoe iets precies ging.

Hulpvragen om de betrouwbaarheid van bronnen te controleren

Er zijn verschillende soorten hulpvragen om de betrouwbaarheid van bronnen te controleren, hieronder worden ze nog een keer on een rijtje gezet:

1. Wat voor soort bron is het?
2. Wanneer is de bron gemaakt?
3. Hoe is de maker van de bron aan zijn informatie gekomen?
4. Staan er feiten en/of meningen in de tekst?
5. Wat is de bedoeling van de maker van de bron?

Bron 5: Keizerskroning Karel de Grote, versie 1 Toentertijd droeg er niemand in het Byzantijnse Rijk de keizerlijke titel. Een vrouw oefende er het gezag uit. Paus Leo en alle andere bisschoppen die op de kerkvergadering aanwezig waren, en eigenlijk alle gelovigen, dachten dat het goed zou zijn de titel te schenken aan Karel, de koning van de Franken. Want deze had de macht in Rome, waar de keizers altijd hadden gewoond. Ook heerste hij over veel andere keizerlijke steden in Italië, Frankrijk en Duitsland. De almachtige God liet toe dat al die plaatsen onder zijn gezag stonden. Het leek hun daarom goed dat hij dan ook maar de keizerlijke titel zou dragen. Karel kon geen nee zeggen tegen dit verzoek. Nederig ontving hij met Kerstmis in het jaar 800 n. Chr. de keizerlijke titel, toen hij door paus Leo werd gekroond. Naar: De Annalen van Lorsch, geschreven vóór 803 n. Chr.

Bron 6: Keizerskroning Karel de Grote, versie 2 De inwoners van Rome hadden paus Leo zeer slecht behandeld. Ze hadden zijn ogen uitgestoken en zijn tong afgesneden. Daarom riep hij de hulp in van de koning van de Franken. Karel ging naar Rome om een eind te maken aan de wanorde in de Rooms-Katholiek Kerk. Hij bleef er de hele winter. Het was toen dat hij de titel ‘keizer’ ontving. In het begin had hij echt een hekel aan die titel. Hij zei dat hij die dag – ook al was dat een belangrijke feestdag – geen voet in de kerk zou hebben gezet, als hij had geweten wat de paus van plan was. Naar: Eindhard, Het leven van Karel de Grote, geschreven rond 825 n. Chr.