# Wetenschappelijk racisme

In de tijd voor de Eerste en de Tweede Wereldoorlog was het racisme in de westerse wereld algemeen aanvaard. Velen geloofden dat blanke mensen gewoon beter waren dan de anderen. Europa had immers een grote technische voorsprong dankzij de Industriële Revolutie. In Europa geloofden de Duitsers en Engelsen dat ze beter waren dan de Slavische volkeren, zoals de Russen en de Polen. En ze waren al helemaal beter dan de inwoners in Afrika, die nog in hutjes woonden en oorlog voerden met speren.

De Engelsen vonden dat ze hun beschaving over de wereld uit moesten breiden om de wereld beter te maken. Daarvoor werden soms offers van de burgers gevraagd. Velen zijn gestorven in de koloniale gebieden. Andere landen helpen in hun ontwikkeling, zo was het de bedoeling.

De Duitsers vonden echter dat zij het beste waren. Omdat het land nog niet zo lang bestond, gaf men veel geld aan het bouwen van hun eigen staat. Er werden veel verhalen bedacht, zoals de het verhaal van Paashaas, waarvan men zei dat het een Duitse oorsprong had. Ook werd veel aandacht gegeven aan oude Germaanse mythologische verhalen. Er waren ook veel wetenschappers die dachten dat blanken gewoon al bij de geboorte beter waren dan anderen. Omdat het mogelijk iets te maken had met de grootte van de hersenen, ging men de schedels van verschillende rassen meten.

In 1871 verscheen een boek van de bioloog Charles Darwin. Hij stelde dat er naast de evolutie van de dieren en planten, die hij al eerder beschreef, ook sprake was van evolutie van de mensen. Hij geloofde dat de beter aangepaste rassen uiteindelijk zouden overleven. Het werd gezien als een wetenschappelijke theorie. Het was een theorie die veel aanhang had tot aan de Tweede Wereldoorlog.

https://www.youtube.com/watch?v=xUhPIAZzSPY&list=PLi_srCikhtghrNa6Ti1d4aSyPQzQ3JI63&index=42