# Jezus als linkse revolutionair

Milo Rau zet een zeer sociaal bewogen Jezus neer. Yvan leidt zijn groep leerlingen bijna als een revolutionair. Dat was ook zo bij Pier Paolo Passolini. Deze regisseur stond bekend als communist en velen keken er van op dat uitgerekend een communist een film zou maken over het leven van Jezus. Het marxisme ziet religie immers als een manier van de kapitalist om de bezitsloze klasse te onderdrukken.

De bevrijdingstheologie, die vooral in Zuid-Amerika ontwikkeld is, ontleent aan het marxisme een aantal concepten en inzichten die gecombineerd worden met het christendom en de bijbel. Het exodus-verhaal wordt dan bijvoorbeeld geïnterpreteerd als een verhaal van een onderdrukt volk dat zich bevrijdt van de onderdrukkende klasse in Egypte, onder leiding van Mozes. Jezus wordt ook gezien als een voorvechter van de rechten van de de bezitslozen. In de afbeeldingen zie je hoe Jezus en Che Guevarra met elkaar in verband gebracht worden: Chésus!

De kijker die enigszins vertrouwd is met het christendom, zal zich de vraag stellen of - en op welke manier - Rau in zijn film een plaats geeft aan het thema van de opstanding.

Hij doet dat, maar je moet wachten tot de aftiteling om het te merken: je ziet verschillende migranten die in korte filmclips commentaar geven. Eentje heeft een affiche gevonden van de waardigheidcampagne en zegt dat de strijd nog steeds wordt geleverd. Ook zijn er beelden van bouwprojecten met woningen voor migranten en producten van de coöperatieve: tomatenprodukten die geproduceerd zijn zonder toestanden die veel weg hebben van moderne slavernij.

Een heel subtiele verwijzing naar de parousie is een scène, helemaal aan het einde van de film, waarin we Yvan weg zien gaan en iemand afscheid neemt met de woorden: We zien je nog terug!

Ironisch is in ieder geval dat je aan het eind van de film Yvan ziet bidden in zijn eigen gebedshuis, en dat blijkt een... moskee te zijn. Dat hij geen christen is, blijkt ook uit een uitwisseling aan het eind van de film, in de scène op straat, waarbij iemand zegt dat Yvan nu al zo lang - één jaar van filmopnamen! - als Jezus door het leven gaat, maar toch nog altijd niet bekeerd is.

Toeristen herkennen Yvan ook als de Jezus uit het passiespel en roepen: "maar jij bent Jezus!". Ze willen zelfs met Yvan op de foto. Je kan hier een referentie in zien naar het Emmaüsverhaal, waar de ontgoochelde leerlingen van de gekruisigde Jezus Hem herkennen.