## 2.4 Behandeling epilepsie

Epilepsie kan op verschillende manieren behandeld worden:

1. Medicijnen, de zogenaamde anti- epileptica:

- medicijnen om aanvallen te voorkomen: carbamazepine, valproïnezuur, levetiracetam, fenobarbital. Deze dienen dagelijks gebruikt te worden.
- medicijnen om aanvallen te stoppen: de zogenaamde benzodiazepinen. Dat zijn clonazepam en diazepam. In druppels, injecties, rectiole (rectale toediening) of neusspray.

Medicijnen behandelen epilepsie, maar kunnen het niet genezen.

Bron: thuisarts.nl

2. Operatie: "lokaal plekje" verwijderen.

Wanneer medicijnen niet of niet voldoende helpen, kan er een operatie volgen. Dat kan alleen wanneer er een duidelijk aanwijsbaar plekje in de hersenen is, wat voor de aanvallen zorgt. Dat wordt dan weggehaald. Voordat het zover is, worden veel onderzoeken verricht om zeker te weten dat het dat plekje is.

Er zijn ook risico's aan de operatie: er kunnen soms nieuwe problemen ontstaan die zorgen voor verlammingen, problemen met geheugen, problemen met taal of problemen met zien. Deze kans is weliswaar klein, maar aanwezig.

3. Nervus Vagus Stimulatie

Ook dit is een operationele ingreep, waarbij er een soort "pacemaker" geplaatst wordt. Die geeft kleine stroomstootjes aan een belangrijke zenuw in je hals, de nervus vagus. Ongeveer 30% van de patiënten heeft daarna de helft minder aanvallen dan voorheen. Sommigen mensen hebben hierna zelfs geen aanvallen meer.

4. DBS (Deep Brain Stimulator)

Tijdens deze operatie wordt in de hersenen op de thalamus elektroden aangebracht. Deze geven kleine stroomstootjes af aan de thalamus waardoor de epileptische aanvallen onderdrukt worden. Het kan soms lang, wel jaren, duren voordat de DBS goed is afgesteld.

Bron: hersenstichting.nl

Bij de bovengenoemde operaties kan het zijn dat epilepsie sterk verminderd of zelfs genezen wordt. Dat is helemaal afhankelijk van de aard, plaats en succes van afstelbaarheid van de elektroden of pacemaker.