## Stap 3b - Economische politiek India

Vanaf 1947 was er in India sprake van een planeconomie. De regering werkte met vijfjarenplannen om meer mensen toegang te geven tot basis-, voortgezet en hoger onderwijs en om een moderne industrie en dienstensector op te zetten. De ontwikkeling van de economie wordt dus letterlijk gepland.

De Indiase regering heeft het model van de importsubstitutie gebruikt om ervoor te zorgen dat India minder afhankelijk werd. Het komt erop neer dat lokale productie met beschermingsmaatregelen (tegen buitenlandse concurrentie) wordt gestimuleerd.
Deze bescherming van de lokale productie heeft wel nadelen. Denk aan tegenmaatregelen van het concurrerende buitenland of aan het feit dat beschermde industrieën niet de noodzaak voelen zo goedkoop mogelijk goede producten te maken.
Begin jaren 90 ging de regering over tot het vrijer maken van de handel van India met het buitenland en het afschaffen of versoepelen van wetten en regels waar ondernemers zich aan moeten houden waardoor ze makkelijker zaken kunnen doen.

Lees de tekst over de BRICS-landen. Beantwoord daarna de vragen.

In India werd de industrie en de dienstensector verder uitgebouwd. Dankzij het feit dat overal in India Engels wordt gesproken en alle geschoolde Indiërs Engels spreken, lag actief worden in de dienstensector voor de hand.
Vooral informatietechnologie en communicatie kregen veel aandacht. Zo werden call centers opgericht, die namens klanten producten aan de man brengen of gegevens verzamelen, orders aannemen, helpdeskfuncties uitoefenen, etc. Zo kan het dus zijn dat als je in de Verenigde Staten naar een callcenter belt, je iemand in India aan de lijk krijgt die jou helpt.
Om de industrie en dienstensector te ondersteunen, richtte de Indiase regering vanaf 2000 Speciale Economische Zones in om buitenlandse ondernemingen te verleiden zich in India te vestigen.

Lees onderstaande bron en beantwoord daarna de vragen.