## Bronnen

Bronnen
Bij geschiedenis onderzoeken en beschrijven we het leven van mensen. Maar hoe komen we aan informatie over mensen die honderden jaren geleden leefden? Mensen laten tijdens hun leven bewust en onbewust sporen achter. Deze sporen noemen we ook wel bronnen. Door deze bronnen goed te bestuderen, komen we aan informatie over (het leven van) mensen uit het verleden...

Er zijn verschillende soorten bronnen die we kort herhalen.

1. Ongeschreven en geschreven Bronnen

Uit de tijd waarin mensen nog geen schrift kenden, hebben we alleen ongeschreven bronnen. Dit kunnen allerlei voorwerpen zijn die mensen hebben achtergelaten.

De tijd waarin mensen nog niet konden lezen en schrijven, noemen we ook wel de prehistorie. Dit betekent eigenlijk "voor geschiedenis." De historie begint wanneer mensen een schrift ontwikkelen. Archeologen bestuderen ongeschreven bronnen.

Opdracht:
Maak opdracht 2 in het werkblad.

2. Directe en indirecte bronnen
Naast geschreven en ongeschreven bronnen kennen we ook directe en indirecte bronnen.
Je hebt bronnen die informatie geven over een persoon of een gebeurtenis die zijn gemaakt in de tijd van de persoon of gebeurtenis zelf. Bijvoorbeeld: een dagboek van een Middeleeuwse monnik waarin hij zijn dagelijkse leven beschrijft. Dit noemen we een directe bron.
Een indirecte bron is gemaakt na de gebeurtenis of na de persoon waarover hij informatie geeft. Bijvoorbeeld een boek over het leven van Middeleeuwse monniken dat geschreven in is 1900. Dit is dus een indirecte bron.

3. Feiten en meningen in bronnen

Een directe bron is betrouwbaarder dan een indirecte bron, omdat een indirecte bron vaak pas veel later gemaakt is en dus fouten kan bevatten. Je kunt ook op andere manieren kijken naar de betrouwbaarheid van een bron.
Als er bijvoorbeeld veel meningen in een tekst staan, weet je wel hoe de schrijver van die tekst erover denkt, maar je weet niet zeker of het echt zo is.
Hoe meer feiten er in een bron staan, hoe betrouwbaarder deze wordt. Helaas kunnen we bij het vak geschiedenis niet altijd controleren of iets een feit is, omdat er bijvoorbeeld geen betrouwbare bronnen gevonden zijn om het te bewijzen.