## Werk in de eerste fabrieken

Honderdduizenden mensen trokken naar de industriesteden op zoek naar een betere toekomst voor zichzelf en/of hun gezin. Maar het leven in de industriesteden en de fabrieken was geen pretje. De leef- en werkomstandigheden waren slecht. Doordat de eigenaren van de fabrieken zoveel mogelijk winst wilde maken, waren de lonen laag en de werkdagen lang. Een werkweek duurde zes dagen, zaterdag werkte men ook, en duurde vaak van half zes s ’ochtends tot acht uur s ’avonds.

Er waren nog meer dingen vervelend in het fabrieksleven:

- Veel fabriekswerk was simpel werk, hierdoor had je geen scholing nodig. Het meeste makkelijke werk werd gedaan door vrouwen en kinderen, hun loon was nog lager.
- Klagen of demonstreren tegen je baas, dan werd je ontslagen.
- Er gebeurde veel ongelukken in fabrieken en mijnen. Er was weinig veiligheid, want veiligheid kost extra geld en dit betekent minder winst voor de fabriekseigenaar.
- Het werk was ongezond. De lucht in de hallen van de fabrieken was slecht en het leven in de mijnen was ook extreem ongezond door al het stof en gruis.

De overheid deed hier niks aan, hierdoor bleven de leef- en arbeidsomstandigheden slecht. Ook bleef hierdoor er kinderarbeid bestaan. Omdat de arbeiders toch iets aan hun leef- en arbeidsomstandigheden wilden verbeteren, werden er in 1850 vakbonden opgericht. Deze vakbonden onderhandelde met bazen of riepen massale stakingen uit.

Begrippenlijst:

Vakbond: een vereniging van mensen met een bepaald beroep, die opkomt voor de rechten van werknemers en strijdt voor betere werkomstandigheden.