## 1.11 Observaties bij de ademhaling

Observaties met betrekking tot het ademhalingsstelsel

Als verpleegkundige moet je regelmatig ademhaling observeren. Dit gebeurt minder vaak dan het observeren van hartslag of lichaamstemperatuur. Het is noodzakelijk om ademhaling te observeren als er sprake is van een (te verwachten) stoornis in de ademhaling, bijv. bij mensen met een longziekte.

Observatiepunten met betrekking tot de ademhaling zijn:

- Frequentie: het aantal ademhalingen per minuut (bij volwassenen is het normale 14 tot 18 maal per minuut)

Een hoge frequentie komt voor bij aandoeningen van longen en luchtwegen, koorts, etc.

Een lage frequentie komt voor in slaap- en rusttoestand en na het gebruik van slaapmiddelen.

- Diepte en gelijkmatigheid: de diepte van de ademhaling zegt iets over de hoeveelheid lucht die per ademhaling naar binnen gaat. De diepte en frequentie beïnvloeden elkaar. Bij een diepe ademhaling is de frequentie laag en bij een oppervlakkige ademhaling hoog.

Oppervlakkige ademhaling: bij aandoeningen aan de ademhalingsorganen en sommige hart- en vaatziekten.

Diepe ademhaling: na het gebruik van slaapmiddelen en bij bewusteloosheid als gevolg van te laag bloedsuikergehalte.

Bij een gelijkmatige ademhaling is de diepte per ademhaling steeds gelijk.

Bij een ongelijkmatige ademhaling is de diepte steeds wisselend.

- Ritme: dit heeft te maken met de pauzes tussen de ademhalingen. Als de pauzes na elke in- en uitademing even lang zijn, is de ademhaling gelijkmatig.

Bij wisselende pauzes is de ademhaling onregelmatig.

Bij kortademigheid zijn de pauzes soms helemaal weg.

- Geluid: normaal gezien hoor je ademhalen niet. Bij zwelling van de slijmvliezen kan er een hijgende, snurkende, rochelende of piepende ademhaling ontstaan -> kenmerkend voor astmatische aanval.

Bron van de afbeelding: Www.bikramyogaleicester.co.uk