## 3.2 Reanimatie

Je eigen veiligheid staat ook bij reanimatie op de eerste plaats. Beoordeel of je het slachtoffer veilig kunt benaderen en beoordeel tevens de situatie waarin het slachtoffer zich bevindt.

- Stap 1: Je start met het controleren van het bewustzijn en vraagt duidelijk hoorbaar: "hoe gaat het" indien mogelijk probeer je de naam van het slachtoffer te noemen. Op het moment dat je geen reactie krijgt is het slachtoffer buiten bewustzijn en verlaat je het slachtoffer niet.
- Stap 2: Vraag aan een omstander om direct 112 te bellen en geef daarbij duidelijk aan dat het slachtoffer niet heeft gereageerd. Het is van belang dat de telefoon op speaker gezet wordt zodat de medewerker aan de telefoon u door de reanimatie helpt.
- Stap 3: Leg één hand op het voorhoofd en kantel het hoofd voorzichtig naar achteren om de luchtweg te openen. Til vervolgens de kin op met 2 vingertoppen van je andere hand. Dit noem je de kinlift. Je luistert 10 seconden of er een ademhaling is. Wanneer er geen normale ademhaling is, zorg je dat er een AED komt.
- Stap 4: Als er geen normale ademhaling is start je met 30 borstcompressies. Zet je handen, midden op de borstkast, gehaakt in elkaar en duw de borstkast 5 tot 6 centimeter in. Dit doe je 30 keer achter elkaar in een tempo van 100 tot 120 keer per minuut. Tel hardop.
- ​Stap 5: Vervolgens doe je de kinlift en knijp je de neus dicht. Zorg dat de luchtwegen vrij zijn door het hoofd naar achter te kantelen. Adem normaal in, plaats je lippen rond de mond van het slachtoffer en sluit je lippen goed af. Adem in één seconde gelijkmatig uit in de mond van het slachtoffer. Kijk daarbij vanuit je ooghoek of de borstkas van het slachtoffer omhoog komt. Je doet 2 ademhalingen in 10 seconden en gaat vervolgens door met borstcompressies.
- Stap 6: Blijf de ademhalingen afwisselen met de borstcompressies totdat de AED aangesloten is of totdat de ambulancezorgverleners aangeven dat je mag stoppen. Probeer het reanimeren iedere twee minuten af te wisselen met een omstander. Op die manier behoudt je de beste reanimatie.

Bron: www.hartstichting.nl/reanimatie/leer-reanimeren/reanimeren-in-6-stappen / www.rodekruis.nl/ehbo-wat-te-doen-bij/reanimatie/

https://www.youtube.com/watch?v=1hpKO10mtNQ

Bron:https://www.youtube.com/watch?v=1hpKO10mtNQ

Een reanimatie kan niet zonder borstcompressies, deze vormen de basis van een reanimatie. Het doel van borstcompressies is het nabootsen de pompfunctie van het hart. Wanneer je de borstkas indrukt, dan druk je het hart leeg. Laat je de borstkas goed terug omhoog komen dan vult het hart zich weer met bloed. Met het leegdrukken van het hart bereik je lang niet alle delen van het lichaam. Ons lichaam is zo gebouwd dat de bloedsomloop zich in noodsituaties beperkt tot de kern, de vitale organen. Door één borstcompressie wordt er nog geen bloed verplaatst. Daarvoor is meer druk nodig. Uit onderzoek is gebleken dat deze druk voldoende is opgebrouwd na zeven compressies. Na deze compressies begint het bloed rond te stromen en komt er zuurstof bij de vitale organen. Bij het stoppen met de borstcompressies, voor het beademen of het plakken van de elektrode van de AED zakt deze druk weer weg en moeten we opnieuw de druk opbouwen. Probeer de borstcompressies dus zo kort mogelijk te onderbreken.

Bij de beademing blaas je zuurstof naar binnen. In de longen neemt het bloed zuurstof op. Daarna wordt dit door het hele lichaam getransporteerd door de pompfunctie van het hart. Stopt de bloedcirculatie dan wordt er geen zuurstof meer getransporteerd. Ook de vitale organen (hersenen, hart, longen) krijgen geen zuurstof meer en er beginnen cellen af te sterven. Doormiddel van beademingen probeer je dan het zuurstof in het bloed op peil te houden.

Bron: https://ikehbo.nl/reanimatie/borstcompressies.php / https://ikehbo.nl/reanimatie/beademen.php