## De oorzaken van de Eerste Wereldoorlog

Vanaf de tweede helft van de 19e en begin 20e eeuw heerste onder de mensen in Europa het gevoel van nationalisme. Mensen waren trots op hun land, volk en cultuur. Soldaten vonden het een eer om voor hun land te vechten. Ouders waren enorm trots als hun zoon een militair uniform droeg of een medaille kreeg. Alles wat met het leger te maken had, vonden zij prachtig. Vaak waren er optochten van soldaten. Ze hadden dan hun mooiste uniformen aan en droegen glimmend gepoetste wapens met zich mee. Mensen waren trots op alles wat met het leger te maken had. Door dit militarisme zagen veel mensen oorlog niet als iets slechts, maar als een goede manier om te laten zien hoe sterk en machtig hun land was. Tussen Europese landen ontstond er een strijd wie de meeste en de krachtigste wapens zou maken; wapenwedloop. Om tijdens een oorlog niet alleen te staan, sloten landen bondgenootschappen en spraken af om elkaar economisch en militair te steunen. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vochten de Geallieerden (Frankrijk, Rusland en Groot-Brittannië) tegenover de Centralen (Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en het Ottomaanse Rijk). Sommige landen kozen geen partij en bleven dus neutraal. Toen er steeds meer fabrieken in de 19e eeuw werden gebouwd, hadden Europese landen voor hun fabrieksproducten grondstoffen nodig. Dit zorgde ervoor dat er een strijd ontstond onder de Europese landen wie de meeste koloniën zou bezetten. Hoe meer koloniën een land had, hoe sterker en machtiger zijn positie in de wereld was. Dit werd modern imperialisme genoemd. Ook zijn bepaalde vijandschappen als oorzaken te benoemen voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Zo vond er tussen 1870-1871 de Frans-Duitse oorlog plaats waarbij de Duitse staatjes Frankrijk wisten te verslaan. Hiermee werden de Duitse staatje samen één land: Duitsland. Als overwinning op de Fransen bezetten de Duitsers het Franse Elzas- Lotharingen en sindsdien wilden de Fransen maar één ding: wraak nemen op Duitsland.