## Toepasbaarheid

Aan het allereerste begin van radiometrisch dateren werd er door Bertram Boltwood enkel gekeken naar de verhoudingen van lood in gesteente (als vervalproduct van uranium). Sindsdien zijn er veel verschillende vervalreeksen uitgezocht en vastgesteld. Hierdoor zijn we niet alleen is staat om naar uranium of koolstof te kijken, maar nog naar veel meer soorten.

Alleen al op wikipedia staan imposante lijsten met verschillende isotoop combinaties die onderzocht kunnen worden. Neem zelf eens een kijkje:

Overzicht van verschillende isotoopcombinaties

Toch valt er nog wel een tweetal vormen van onderscheid te maken en eigenlijk hebben we dat ook al gedaan. Zo kunnen we grofweg twee categorieen maken: levenloos en dood.

- Hierbij zien we stenen, rotsen en zand als levenloos (omdat ook nooit geleefd heeft) en hiervoor zijn methodes zoals de behandelde uraniumdatering zeer geschikt.
- Tegengesteld zijn er de dode voorwerpen zoals biologisch materiaal in mummies of fossielen van planten, dieren en mensen die juist zeer geschikt zijn voor koolstofdatering.