# Verloop van de Kruistochten

Veel Franken reageerden enthousiast. Een grote groep onvoorbereide boeren en andere enthousiastelingen gingen richting Jeruzalem. Omdat het er ongeorganiseerd aan toeging, mondde de tocht uit op honger en plundering. De meesten zijn onderweg gestorven, een enkeling kon nog naar huis terugkeren. Niemand heeft Jeruzalem bereikt. In 1099 ging er echter wel een goed georganiseerde en bewapende pelgrimstocht richting Jeruzalem. Tijdens de reis stierven veel soldaten, maar er werd uiteindelijk een grote strook land veroverd ten zuiden van het Byzantijnse Rijk. Ook andere stukken werden veroverd, zoals Antiochie en Edessa. Dat was niet de afspraak en er ontstond onenigheid tussen de leiders. De verovering van Jeruzalem in 1099 ging met veel onnodige wreedheid gepaard. Er werden veel moslims, joden en daar woonachtige christenen vermoord. De ridders konden geen onderscheid maken tussen de vreedzaam met elkaar wonende inwoners. De paus leefde nog tijdens de inname van Jeruzalem, maar was gestorven voordat het bericht erover hem bereikte.

Daar leek het bij te blijven, maar de Turken begonnen in de loop van de 12e eeuw land terug te veroveren. Alle verdere kruistochten waren bedoeld als verdediging van het veroverde land.

Ook de vierde kruistocht is uit de hand gelopen. Het lag in de bedoeling om via Egypte naar Jeruzalem te gaan. De kruisvaarders kwamen uit Venetië en waren vooral uit op rijkdom. Toen ze werden uitgenodigd door een van de troonopvolgers in Constantinopel, gingen ze daar heen. In plaats van zich voor te bereiden op de tocht naar Jeruzalem, werd Constantinopel veroverd. De opzet van de paus om de Oosters-Orthodoxe Kerk weer met de Rooms-Katholieke Kerk te verbinden, draaide uit op het tegenovergestelde. Nu nog staan er veel kunstschatten uit Constantinopel in Venetië.

Er ging in de 13e eeuw steeds meer land verloren, totdat Akko in 1291 als laatste plaats werd veroverd. Daar hebben verschillende kruistochten niets meer aan veranderd.