## De overeenkomsten

De openingsregels

De openingsregels van de Enûma Eliš zijn opvallend vergelijkbaar met Genesis. Vergelijk:

Genesis | Enuma Elish
In het begin schiep God de hemel en de aarde. | Toen in de hoogte de hemel nog niet werd genoemd,
De aarde was zonder vorm en leeg, en de duisternis was over de oppervlak van de waterige diepte, maar de Geest van God bewoog over het oppervlak van het water. | En de aarde eronder nog geen naam, droeg en (…) Apsû, die hen verwekte, en chaos, Tiamat, de moeder van beiden, vermengden hun wateren met elkaar en er was nog geen veld gevormd, geen moeras was nog te zien; Toen van de goden niemand nog bestond, en niemand een naam had, en geen bestemming [was verordend];
God zei: "Er zij licht." En er was licht! | Toen werden de goden in het midden van [hemel] geschapen,
Dan worden de 7 dagen van de schepping verteld. | Er zijn 7 goden die regeren en hun woorden worden vastgelegd op 7 kleitabletten.

Naamgeving van het geschapene

Uit het onderzoek van enkele feiten blijkt dat de teksten zelfs meer op elkaar lijken dan we misschien eerst hadden vermoed. Het Hebreeuwse woord voor scheppen ("creëren") is bijvoorbeeld בָּרָא (bara) dat zoveel betekent als "uitsnijden, vorm geven”. Het werkwoord lijkt op het Assyrische banû - "creëren, verwekken, met verandering van vloeistof”. Daarom, als de tekst zegt dat de aarde “zonder vorm” en “leeg” was, was om te zeggen dat het nog niet was geschapen.

In het Enuma Elish lezen we:

“Toen in de hoogte de hemel niet werd genoemd, en de aarde eronder nog geen naam droeg”

De laatste stap van elke scheppende handeling is om je kunstwerk een naam te geven. In zekere zin is de schepping zonder naam nog niet voltooid. Daarom is het opmerkelijk dat Adam in het tweede scheppingsverhaal zelf de dieren een naam mag geven. God delegeert een deel van zijn scheppende kracht aan Adam en Adam deelt in de laatste scheppende handelingen van God.

Chaotische wateren

Verder lezen we in regel 4 van de eerste tablet van EE dat Tiamut chaos is en dat de wateren van Tiamut en Apsû zich vermengen. Interessant is dat Tiamut wordt geassocieerd met zeeslangen of draken. De zee werd meestal beschouwd als een chaotische plaats van gevaar en van het onbekende. Misschien is dit de reden waarom het Hebreeuwse woord תְּהוֹם (zee / de diepte) en תֹּ֫הוּ (tohu; vormloosheid / chaos) zo op elkaar lijken - omdat de twee concepten in de oudheid en in het Enuma Elish onlosmakelijk met elkaar verbonden waren.

Tot bestaan brengen door te ​​spreken

Net zoals God dingen tot bestaan ​​roept, worden de verschillende goden (die dezelfde dingen vertegenwoordigen die God tot bestaan ​​roept) 'tot leven gebracht' (tablet 1, regel 10)

Slangmotief

Ummu-Hubur schept serpenten en gebruikt ze als wapens (tablet 1, lijnen 113-121; tablet 2, lijnen 19-16; tablet 3, lijnen 23-31 en 81-89). Ze gebruikt deze slangenwapens tegen de grotere goden, net zoals de slang in Genesis 2 Gods plannen dwarsboomt.

Delegatie van macht / heerschappij

Ummu-Hubur geeft "de heerschappij over alle goden" aan Kingu. Evenzo krijgt Adam heerschappij over de hele schepping in vers 1,28. Evenzo geven de goden die Ummu-Hubur vrezen Marduk 'soevereiniteit over de hele wereld”.

Zevens

Marduk gebruikt zeven winden om "de innerlijke delen van Tiamat te verstoren", net zoals er 7 dagen van schepping zijn (Tablet 4, regel 47)

Zessen

In het Enuma Elish zijn er zes generaties goden, die een na een worden geschapen. Elke god wordt geassocieerd met iets, zoals de lucht of de aarde. Dit loopt parallel met de zes scheppingsdagen in Genesis, waar God (meervoud) elke dag iets anders creëert.

Scheiding van de wateren

Net zoals God het water scheidt en zo de de lucht (de hemel) en de zee schept (door ruimte tussen beide in te brengen). En net zoals hij droog land (de oerheuvel) uit de zee creëert door beiden van elkaar te scheiden, zo scheidt Marduk Tiamut en Apsû die “hun wateren met elkaar vermengd hadden”. Marduk schept droog land uit Tiamut (de zee): de helft van Tiamut vestigde hij als een bedekking voor de hemel. ... en beval hun haar wateren niet te laten uitkomen. (Tablet 4, Lijnen 138; 140).

Vergelijk met Genesis: God zei: "Laat er een uitgestrektheid zijn in het midden van de wateren en laat het water scheiden van water." (Genesis 1,6)

Waardering van de schepping

Zowel Marduk als God beoordelen hun werk na het scheppingswerk:

“Hij bewoog doorheen de hemel; hij overzag de (verschillende) regio’s”. (tablet 4, lijn 141).

Vergelijk: “(Maar) de Geest van God waaide over het oppervlak van het water ... God zag dat het goed was. (Gen 1,2; 2,4)

De afgrond

Zowel God als Marduk vestigen de afgrond:

“En tegenover de afgrond zette hij de woning van Nudimmud. En de heer nam de maat van de afgrond”. (tablet 2, regels 142-143)

Vergelijk: “God noemde de droge grond 'land' en de verzamelde wateren noemde hij ‘zee'" (Gen 1,10)

Opmerking: In het Hebreeuws zijn ‘de zee’ en "de diepte" hetzelfde - zoals eerder al opgemerkt is. Het lijkt erop dat het Hebreeuwse woord voor afgrond, תְּהוֹם (tehom), verwant is met ‘Tiamut’.

Schepping van de tijd

De schepping van de sterren en de maan om de tijdseenheden te bepalen (maanden, dagen, seizoenen, enz.) lijken in beide teksten sterk op elkaar:

“De sterren, hun afbeeldingen, als de sterren van de dierenriem, stelde hij vast. Hij stelde het jaar in en verdeelde het in secties; Voor de twaalf maanden heeft hij drie sterren vastgesteld. Nadat hij de [...] dagen van het jaar [...] had, maakte hij de positie van Nibir om hun grenzen te bepalen”. (Tablet 5, regels 3-6)

Vergelijk:

“God zei: "Laat er lichten in het uitspansel zijn om de dag van de nacht te scheiden, en laat het tekenen zijn om seizoenen en dagen en jaren aan te duiden, ... God plaatste de lichten in de uitgestrektheid van de hemel om te schijnen op de aarde, om over de dag en de nacht te heersen en om het licht van de duisternis te scheiden”. (Gen 1,17-18)

Schepping van nacht / dag

In beide scheppingsverhalen worden de hemellichamen gemaakt om over "de dagen te regeren"

“De maangod liet hij schijnen, de nacht vertrouwde hij hem toe. Hij stelde hem aan, als een wezen van de nacht, om de dagen te bepalen”; (Tablet 5, regels 12-13)

Vergelijk:

God zei: “Laat er lichten in de uitgestrektheid van de hemel zijn om de dag van de nacht te scheiden, en laat ze tekenen zijn om seizoenen en dagen en jaren aan te duiden, en laat ze als lichten in de uitgestrektheid van de hemel dienen om licht te geven op aarde. 'Het gebeurde zo. God maakte twee grote lichten - het grotere licht om over de dag te regeren en het kleinere licht om over de nacht te regeren. Dan maakte hij de sterren. God plaatste de lichten in de uitgestrektheid van de hemel om op de aarde te schijnen, over de dag en de nacht te heersen en om het licht van de duisternis te scheiden. (Gen 1,14-17)

Lengte van de week

Beide teksten stellen een week van 6 dagen in, plus een speciale dag voor een week van 7 dagen:

“Gij beveelt de hoorns om zes dagen te bepalen, en op de zevende dag om de kroon [te verdelen]”. (Tablet 5, regels 16-17)

Vergelijk:

“Tegen de zevende dag beëindigde God het werk dat hij had gedaan en op de zevende dag hield hij op met al het werk dat hij had gedaan. God zegende de zevende dag en maakte die dag heilig omdat hij dan al het werk voltooide dat hij bij de schepping had gedaan”. (Gen 2,2-3)

Schepping van de mens uit botmateriaal

In beide scheppingsteksten wordt de mens gemaakt uit de botten van een ander:

“Mijn bloed zal ik nemen en been zal ik vormen, ik zal de mens maken, die man mag heten” (tablet 6, regels 5-6)

Vergelijk:

“Dan liet de Heer God de mens in een diepe slaap vallen; en terwijl hij sliep, nam hij een van de ribben van de man ... De man zei: "Dit is nu bot van mijn bot en vlees van mijn vlees; ze zal ‘vrouw’ worden genoemd, want ze is uit de man gemaakt”. ‘(Gen. 2,21-23)

Nederlaag van de slang

Uiteindelijk worden de slang (en) verslagen in zowel het Enuma Elish als in Genesis.

Rust

"In het Enuma Elish overlegt Marduk met andere goden en besluit de mensheid als dienaren te scheppen, zodat de goden kunnen rusten. In de bijbel maakt Jahweh als laatste schepping de mens en rust dan van het scheppingswerk.