## Telefonie

Telefonie rond 1910

Communicatietoepassing: telefonie
Een ander voorbeeld van een communicatietoepassing is telefonie.
Voor dit voorbeeld maakt het geen verschil of we te maken hebben met klassieke telefonie, mobiele telefonie of internettelefonie.

Telefonie maakt het mogelijk om een "gesprek op afstand" te voeren.
De communicatie verloopt voor de beide deelnemers gelijktijdig.
Dit betekent dat er interactie tussen de deelnemers mogelijk is.
Afgezien van het feit dat iemand het initiatief moet nemen tot de communicatie, zijn de rollen eigenlijk symmetrisch.
Beide deelnemers zijn afwisselend "zender" en "ontvanger".
Hoewel je tegelijk kunt spreken, is dat in de praktijk meestal niet zo handig.
De eenheid van communicatie is het telefoongesprek.
Deze bestaat eigenlijk uit twee continue geluidsstromen, voor elke deelnemer één.
De communicatie vindt voor beide deelnemers op hetzelfde moment plaats.
Hierdoor is het mogelijk om interactie te hebben, waarbij de een direct reageert op de ander.

Samenvattend:

- de eenheid van communicatie is het (telefoon)gesprek;
- voor een telefoongesprek moet een verbinding opgebouwd worden, waarbij de initiatiefnemer het telefoonnummer van de andere deelnemer(s) moet opgeven;
- tijdens de communicatie weet iedere deelnemer met wie hij verbonden is. Er is geen verdere adressering nodig;
- de communicatie vindt plaats door een continue geluidsstroom voor elke deelnemer, die door de andere deelnemer(s) ontvangen wordt;
- aan het eind van de communicatie moet de verbinding verbroken worden;
- door het gelijktijdige karakter van de communicatie is er interactie tussen de deelnemers mogelijk.

Ook op basis van telefonie zijn weer andere toepassingen mogelijk. Enkele voorbeelden daarvan zijn:

- belspelletjes (in combinatie met radio);
- telemarkering via call-centers;
- dienstverlening op afstand (klantendienst etc.);
- telefoonboom (populair bij scholen vóór de komst van internet).