## Methode-aanroep

Een methode-aanroep heeft altijd de volgende vorm:
methode(argumenten)
Een methode kan nul, één of meerdere argumenten hebben. Methoden horen bij een object of soms bij een klasse. Zo moet je beginkapitaalVeld.getText() lezen als “de methode getText() haalt een String uit het object beginkapitaalVeld”. Integer.parseInt() moet je lezen als “de methode parseInt() van de klasse Integer”

Er zijn ook methoden die geen resultaat opleveren en dus niet in een expressie kunnen voorkomen. Een aanroep van zo’n methode kan wel als statement in een programma worden opgenomen.

Een voorbeeld van een dergelijke methode is setText() in de laatste regel: eindkapitaalVeld.setText(String.valueOf(kapitaal));

Samenvattend:

- De methode getText() heeft als resultaattype een String en heeft geen argumenten:
  String getText()
- De methode parseInt() heeft als resultaattype een int en heeft als argument een String:
  int parseInt(String)
- De methode setText() heeft geen resultaattype en heeft als argument een String:
  void setText(String)

Voor de naam van de methode setText() staat als resultaattype het woord void. Het Engelse woord void betekent leeg. Dat wil zeggen dat deze methode geen resultaat heeft. Het is een methode die wel effect heeft, namelijk het plaatsen van een String in een veld.