## Pas OP: technisch: relaxatietijden

De veranderingen van de grootte van het magnetisch veldje van de protonen worden dus in twee richtingen gemeten.

Het T1-signaal: de verandering in de z-as. In de beginsituatie, net na de RF-puls, is deze grootte klein. In de loop van de tijd (honderden ms) neemt deze steeds meer toe totdat alle protonen weer maximaal in lijn staan met de MRI magneet:

T1 principe

Als maat wordt aangehouden: de tijd (in ms) die het duurt totdat 63.2% van Mz is bereikt.

Het T2-signaal: de verandering van de grootte van het magnetisch veldje van de protonen in de xy-as (Mxy). In de beginsituatie, net na de RF-puls, is de grootte van dit signaal maximaal. In de loop van de tijd (honderden ms) neemt deze steeds meer af totdat alle protonen weer maximaal in lijn staan met de MRI magneet en de grootte in de xy-richting 0 is geworden:

T2 principe

Als eenheid van T2 tijd wordt aangehouden de tijd (in ms) die het duurt totdat Mxy is afgenomen tot 36.8% van de beginwaarde.

Wat zeggen die T1 en T2 tijden eigenlijk?

Deze tijden kunnen gezien worden als eigenschappen van het materiaal dat wordt gemeten.

T1 relaxatie tijd op een 3T MRI machine (wanneer 63.2% van de grootte van de Mz is bereikt):

CSF ~ 3000 ms

Witte stof ~ 830 ms

Grijze stof ~ 1330 ms

Op deze manier komt er contrast tot stand tussen de verschillende weefsels: Verschillende T1- en T2-relaxatietijden geven verschillende signaal-intensiteiten.