## leeswerk

Gladiatorengevechten zijn origineel ontstaan ter ere van de doden. Er werden gevechten op leven en dood gehouden, omdat vroeger gedacht werd dat bloed de dode kracht zou geven om naar de onderwereld af te reizen. De gevechten werden dus gezien als een soort ritueel. Later werden de gladitorengevechten meestal voor het vermaak van het volk gezien.

Winst en verlies

Als je als gladiator won, kreeg je een olijftak, een geldbedrag en soms een lauwerkrans. De winnaar verliet het Colosseum via de Poort van Gezondheid en Leven, terwijl de verliezer werd gebracht door de Poort van de godin van de dood en begrafenis. Deze poorten werden als symbolen gebouwd ter ere van de goden.

Als een gladiator verloor werd achter de schermen ook nog zijn hals doorgesneden en zijn schedel ingeslagen zodat zeker was dat de gladiator dood was.

Spartacus

Spartacus was een gladiator en slaaf in de tijd van de Romeinse Republiek. Hij is misschien wel de meest bekende slaaf uit de geschiedenis. In zijn vroege leven zou hij een gevangen soldaat geweest zijn, die later tot slaaf en gladitor gemaakt zou zijn.

Er waren veel krijgersgevangene tot slaaf gemaakt, maar wat Spartacus zo speciaal maakt was wat hij later in zijn leven deed. Spartacus ontsnapte met 72 andere gladiatoren uit de gladiatorenschool. Het groepje gladiatoren plunderde de regio en groeide in aantallen. Door afwezigheid van een groot gedeelte van het Romeinse leger kon Spartacus gebruik maken van de situatie en verder groeien. Gaius Claudius Glaber was de plaatsvervanger van de consul die ook mee was met het grote gedeelte van het leger. Glaber stuurde drie legioenen af op de opsnapte slaven. Spartacus en zijn aanhang hadden ondertussen een kamp opgestelt op de helling van de berg Vesuvius. Andere slaven en desserteurs ( overlopers) wisten Spartacus te bereiken waardoor zijn aanhang nog meer groeide.

Wat beslissend was voor Spartacus, was toen hij met zijn aanhang naar Sicilie toe wilde. Hij hoopte hier nog meer mensen te vinden die zich bij hem en zijn kleine leger wilde aansluiten. Echter werd hij bedrogen door piraten en kwamen de legers van de Romeinse generaals Pompeius en Marcus Crassus terug. Spartacus probeerde nog te onderhandelen met Crassus maar die sloeg het aanbod van Spartacus af en dit leidde tot het laatste gevecht tussen de slavenopstandelingen en de Romeinse Republiek.

De slaven verloren en 6000 van hun werden gekruisigd. Ze werden als voorbeeld gebruikt wat er gebeurd als je in opstand komt tegen de romeinen. Wat er precies met Spartacus zelf gebeurt is, is onduidelijk maar vele bronnen van vroeger geven aan dat hij tijdens de laatste slag gedood is.