## Stap 4: Tegen globalisering

Regionalisme, producten kopen van
(streek)markten.

Meer internationale samenwerking, open grenzen, vrije markt en aansluiting op de mondiale economie. Globalisering was tot voor kort een vanzelfsprekend gegeven. Maar veel burgers hebben genoeg van buitenlandse invloeden en zijn boos. Ze hebben het gevoel dat hun burgerschap, de wijze waarop inwoners deelnemen aan de samenleving en meehelpen deze vorm te geven, niet serieus wordt genomen.

In Europa uit zich dat in anti-Europese sentimenten. Politieke partijen in menig EU-land (PVV en FvD in Nederland, Rassemblement National (voorheen Front National) in Frankrijk, Alternative für Deutschland in Duitsland) willen dat hun land uit de EU stapt. Groot-Brittannië is vanaf 31 december 2020 geen lid meer van de EU.

In Amerika uitte zich dat in een overwinning van The Donald, de bijnaam van ondernemer en miljardair Donald Trump. Met zijn verkiezingsspreuk ‘Make America Great Again’ en zijn overwinningsspeech ‘America First’ beloofde hij als president om de banen die door de globalisering naar het buitenland zijn verdwenen weer terug naar Amerika te brengen.

#### Regionalisme en andersglobalisme

De tegenhanger van globalisering is regionalisme, de behoefte van mensen om hun identiteit en regionale kenmerken te behouden en te benadrukken. Streektradities worden gecultiveerd en streekproducten hebben de voorkeur boven producten die van ver worden aangevoerd.

Het andersglobalisme is een los georganiseerde tegenbeweging zonder een eenduidige ideologie en zonder een bestuur of leiding. Onder andersglobalisten vind je mensen die zich druk maken over armoede, milieu, mensenrechten, vrede en/of arbeid. Zij treffen elkaar tijdens protesten van de jaarlijkse topconferenties met de leiders van de belangrijkste industrielanden (eerst G6, later G7 of G8, in het Engels: Group of 6, 7 or 8). Deze protesten zijn niet zelden gewelddadig*.

* Sommigen gebruiken de termen ‘andersglobalisten’ en ‘antiglobalisten’ door elkaar, anderen maken een onderscheid tussen mensen die geweld gebruiken bij hun protesten (antiglobalisten) en mensen die tegen het gebruik van geweld zijn (andersglobalisten).