## Bijzondere gevallen

Best mogelijk, dat de afgesproken notatie voor een zoutoplossing voor jullie al speciaal genoeg is. Maar toch moet dit in ionen gesplitst opschrijven zo snel mogelijk de gewoonste zaak van de wereld zijn. Dus nogmaals een keukenzout-oplossing mag je niet weergeven als NaCl(aq); dat is niet goed. De juiste notatie is namelijk . . . . . inderdaad Na+(aq) + Cl-(aq).

Binnenkort zul je er met behulp van Tabel 45A achter komen, dat niet alle ionaire stoffen, die we kunnen bedenken op basis van de ons bekende ionen, ook echt bestaan. Sommige kunnen nog wel gemaakt worden, maar reageren daarna snel tot iets anders. Er zijn ook zouten die als vaste stof wel bestaan, maar zo gauw ze in water oplossen reageren ze tot iets anders. Daar hoef je voorlopig verder nog niets van te weten. Dat is dus een meevaller.
Maar van één bijzonderheid moet je wel op de hoogte zijn, en dat is :

Oxide-ionen in water bestaan niet. Ze reageren namelijk met H2O tot 2OH—.
De formule O2-(aq) is dus nooit goed!

De meeste metaaloxiden lossen niet op in water. Denk maar aan de oxide- of roestlaagjes op bekende metalen als ijzer, lood en aluminium. Je kunt ze wel laten oplossen in zure vloeistoffen, maar dan treedt er eerst een reactie op waarbij andere, wel oplosbare zouten ontstaan. Deze reacties worden later behandeld.

Er zijn slechts vier oplosbare metaaloxiden, de oxiden van natrium, kalium, calcium en barium. Dit zijn de onderstaande oxiden.

- natriumoxide (Na2O)
- kaliumoxide (K2O)
- calciumoxide (CaO)
- barium (BaO)

Zoals gezegd ontstaan bij het oplossen geen opgeloste oxide-ionen (O2-), maar opgeloste hydroxide-ionen (OH-).
In alle vier de gevallen gebeurt er dit: O2-(in een zout) + H2O(l) ➝ 2OH—(aq). Je moet deze gebeurtenis per geval verder uitwerken. Hieronder staan twee uitwerkingen.

Natriumoxide lost als volgt op: Na2O(s) + H2O(l) ➝ 2 Na+(aq) + 2 OH—(aq).

Hoe heet ook alweer de oplossing die hierbij ontstaat, opl. van natriumhydroxide ofwel.......... .

Het oplossen van bariumoxide: BaO(s) + H2O(l) ➝ Ba2+(aq) + 2 OH—(aq).
De triviale naam van de oplossing die dan ontstaat is . . . . . . . . .

Of bij het indampen van natronloog vast natriumhydroxide of vast natriumoxide overblijft hangt af van hoe lang men verhit en tot welke temperatuur.
De simpelste oplossing voor dit dilemma is: laat het hydroxide ontstaan, want dan is het een gewone indampvergelijking.