## Stap 3

Rozijnenbommenwerpers
Bekijk nu het onderstaande fragment.

Berlijn en de Koude Oorlog (Bekijk van 03:35 tot 04:00 min.)

De Amerikanen reageerden direct op de blokkade met een luchtbrug. Een paar dagen later gevolgd door de Britten.

De eerste die de lucht in ging was Captain Jack O. Bennett. Hij kreeg op de 23e juni een telefoontje van generaal Clay. “Of ik diezelfde dag nog naar West-Berlijn wilde vliegen om daar kolen af te leveren.” Hij had er helemaal geen zin in. “Kolen? Ik heb alleen een passagiersvliegtuig. Dan moet ik zeker al die stoelen eruit slopen om die stoffige kolen te kunnen laden.”

Bennett ging toch overstag. “Ik ben gek op vliegen.” Bovendien zag hij in dat er wel iets moest gebeuren. “Voor de inwoners van Berlijn zag de situatie er heel somber uit. Er dreigde hongersnood.” Hij vloog dezelfde dag nog. Niet met kolen, maar met aardappelen.

Wat begon als een wat onbesuisde actie werd al snel een geoliede machine. Naast de twee vliegvelden Tempelhof en Gatow werd er binnen drie maanden een derde vliegveld aangelegd, Tegel. De Britten vlogen ook met watervliegtuigen, die op de Havel en de Grosse Wannsee landden.

In totaal zijn er 277.264 vluchten uitgevoerd.
Elke drie minuten kon er een vliegtuig landen.

Om die enorme hoeveelheid vluchten te verwerken, was het volgende systeem opgezet:

- Er werd eenrichtingsverkeer ingesteld. Op de heenweg vlogen ze van Hamburg en Frankfurt am Main naar Berlijn. Op de terugweg vlogen ze van Berlijn naar Hannover.
- De vliegtuigen vlogen op vijf hoogtes.
- Een piloot mocht één poging doen om te landen.
  Als dat niet lukte, moest hij met zijn vracht weer terugvliegen naar Hannover.

De vracht bestond uit kolen voor de elektriciteitscentrales, bouwmaterialen, winterkleding, medicijnen en vooral voedsel. Er zat ook wat snoepgoed met kauwgom, chocolade en rozijnen bij. Vooral bij Tempelhof stonden er altijd veel mensen te kijken. De piloten gooiden kleine pakketjes aan parachutes uit de ramen voor de kinderen.

Bennett was niet alleen de eerste die vloog, maar ook degene die het vaakst gevlogen heeft: zo’n zeshonderd keer. Hij ging soms wel drie keer op een dag heen en weer.
Stel, dat de luchtbrug niet was gelukt. Wat dan? Jarenlang zei Bennett: “Als die luchtbrug er niet was gekomen, hadden de Russen West-Berlijn ingenomen. En wat was er daarna gebeurd?”
Zijn bange vermoedens werden later bevestigd: “Na de val van de Berlijnse Muur hebben ze in de DDR-archieven stukken gevonden waaruit op te maken was dat de Russen destijds West-Berlijn hadden bezet als het westen niet met die luchtbrug had gereageerd. Dat staat zwart op wit.”
Vraag:

De West-Berlijners gaven de vliegtuigen de bijnaam ‘Rozijnenbommenwerpers’. Vind je dat een goede bijnaam?