## Simon Vestdijk - De koperen tuin

Boekverslag acht

De koperen tuin

Auteur: Simon Vestdijk

Niveau: vijf

Aantal bladzijden: 288

Informatie over de schrijver:

Simon Vestdijk werd op 17 oktober 1898 geboren in Harlingen. Na de lagere school en drie jaar hbs maakt hij zijn middelbare schoolopleiding af op de Rijks-HBS in Leeuwarden. In 1917 gaat hij medicijnen studeren in Amsterdam.

In zijn studententijd is hij meermalen depressief, een aandoening die hem de rest van z'n leven zal achtervolgen. Hij begint ook poëzie en korte verhalen te schrijven. In 1926 verschijnen de gedichten 'Riem-zonder-eind' en 'Zonsondergang' in De Vrije Bladen. Een jaar later doet Vestdijk zijn artsexamen en zal hij op verschillende plaatsen in Nederland als arts praktijken waarnemen. In zijn roman De dokter en het lichte meisje (1951) zal hij deze ervaringen uit zijn waarnemingspraktijk verwerken. In de tussentijd studeert hij korte tijd filosofie, psychologie en houdt hij zich bezig met astrologie. Van 1929 maakt hij een reis als scheepsarts naar Indië, maar vanaf 1932 zal hij zich vrijwel volledig op een andere passie storten: de literatuur. In 1932 wordt Vestdijk redacteur van Forum. Vanaf 1939 woont hij in Doorn, waar hij een groot deel van zijn oeuvre schrijft.

Hij woont in het begin samen met zijn hospita Ans Koster, maar na haar dood in 1965 trouwt hij in dat jaar met Mieke van der Hoeven, met wie hij een zoon en een dochter krijgt als hij al ver in de zestig is. Hij overlijdt in 1971, tweeënzeventig jaar oud. De P.C. Hooftprijs wint hij in 1950, de Constantijn Huygensprijs in 1955. In 1963 werd hij Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Op 20 maart 1971 wordt hem de Prijs der Nederlandse Letteren toegekend, maar hij is te ziek om langs te komen bij de uitreiking.

Simon Vestdijk schrijft gedurende zijn leven 52 romans, tientallen essaybundels, vertalingen, kritieken, vertalingen en dichtbundels. Enkele bekende romans zijn onder andere Terug tot Ina Damman (1934), Het vijfde zegel (1937), De nadagen van Pilatus (1938), Sint Sebastiaan (1939), Rumeiland (1940), Ierse nachten (1946), Ivoren wachters (1951).

Bron: https://www.scholieren.com/verslag/boekverslag-nederlands-de-koperen-tuin-door-simon-vestdijk-50240

Samenvatting:

Het boek gaat over Nol Riekske. Hij is een zoon van de rechter. Hij heeft niet zo’n goede relatie met zijn broertje Chris. Ook heeft hij natuurlijk een moeder. Zijn moeder is erg knap en ook nog eens ontzettend muzikaal.

Op een dag neemt zijn moeder Nol mee naar de Tuin. Daar wordt de mars van Sousa gespeeld. Nol vindt dit prachtig. Hij raakt deze dag ook helemaal in de ban van de dirigent Henri Cuperus. Hierna wil Nol ontzettend graag op pianoles bij Cuperus. Na een mislukte opvoering van Henri, wordt hij ontslagen. Ook heeft Henri een dochter, Trix.

Nol zit op pianoles bij Henri Cuperus, maar hij stopt met lesgeven, omdat hij het dienstmeisje had gezoend. Henri Cuperus heeft geen werk meer. Nol gaat Henri helpen en zamelt geld in. Later krijgt Henri hierdoor weer geld. Henri mag weer dirigeren bij een groot concert maar het gaat helaas weer de verkeerde richting op. Henri raakt zwaar depressief en begint met veel drinken.

Nol gaat langs bij Henri maar zijn dochter, Trix, doet open. Ze vertellen aan elkaar dat ze verliefd op elkaar zijn. Ze spreken af elkaar te zien maar Trix komt niet opdagen. Later stuurt Trix Nol een brief waar in staat dat hen liefde niets kan worden.

Nol gaat uiteindelijk studeren. Zijn moeder komt hem opzoeken en vertelt dat Trix in de Sociëteit van de Tuin werkt. Ook vertelt ze dat ze een verhouding heeft met Vellinga. Dit verklaarde veel voor Nol want zij had zijn brieven nooit beantwoord. Samen met zijn vader en Chris gaat hij naar de Sociëteit en gaat hij daar eten. Hij praat er met Trix en Trix vertelt dat haar vader, Henri, ontzettend ziek is. Als Nol hem wil bezoeken laat Trix hem niet binnen. Ze is bang dat haar vader Nol dingen zal vertellen die hij niet mag weten.

De volgende dag vertelt Trix aan Nol dat Henri is overleden. Nol gaat drie jaar weg en komt dan weer terug omdat zijn moeder ziek is. Hij gaat naar de Sociëteit om te drinken. Daar komt hij Vellinga en Trix tegen. Vellinga brengt hem naar huis. Die nacht overlijd zijn moeder. Even later gaar hij naar Trix toe en biecht ze op dat ze ook nog iets heeft gehad met drie anderen. Nol reageert jaloers, maar vraagt haar toch ten huwelijk omdat hij nog steeds van haar houdt. Trix vraagt aan Nol om bij haar te blijven. Ook zegt ze dat ze morgen antwoord zal geven op Nol zijn huwelijksaanzoek. Nol besluit toch naar huis te gaan.

Als Nol de volgende dag terugkomt vertelt Trix’ tante dat Trix die nacht zelfmoord heeft gepleegd. Nol voelt zich ontzettend schuldig. Ten einde raad gaat hij naar de tuin die er erg zielig en verdord bij ligt.

Wat vond ik van het boek?

Ik vond het een prachtig boek om te lezen. Zelf ben ik niet helemaal thuis in het genre klassieke muziek, maar ik vond het toch ontzettend interessant om te lezen. Nol was mijn favoriete karakter. Hij heeft zo ontzettend veel meegemaakt in dit boek. Het begon al in de Tuin. Toen hij Henri ontmoette. Nol was al vat muzikaal en wilde graag les van Henri. Door Henri heeft Nol ontzettend veel dingen meegemaakt. Dat doet mij veel. Het zet mij ook aan het denken. Wat zou er zijn gebeurt als Nol muziekles had gekregen van een andere muziekleraar? Door Henri heeft Nol vele dingen meegemaakt. Door Henri heeft Nol namelijk Trix ontmoet en is hij echt verliefd geworden. Ook was Henri Nol ontzettend dierbaar en is hij hem vroeg verloren. Net zoals Trix. Nol heeft in dit boek veel meegemaakt en hoe hij daar mee omgaat vind ik mooi om te lezen. Hij gaat met de dood van Henri anders om dan de dood van Trix en de dood van zijn Moeder. Toch blijft Nol doorzetten en dat heeft mij ook veel geleerd. Ik heb van dit boek geleerd dat je niet zo maar moet opgeven, en dat je moet doorzetten als je wat wil bereiken! Kortom, vond ik dit een ontzettend mooi boek en zou ik het zeker aanraden.