## Rol van het oplosmiddel (2)

Diëlektrische constante

Behalve polariteit speelt nog een andere eigenschap van oplosmiddelen een rol bij het oplossen van een zout, namelijk de diëlektrische constante, ε. Deze constante kunnen we opvatten als een verzwakkingsfactor voor de elektrostatische kracht tussen twee tegengesteld geladen ionen. De Coulombkracht (F) wordt - behalve door de grootte van de ladingen (Q) en de afstand tussen de ladingen (r) - ook bepaald door de aard van het medium ofwel het diëlektricum waarin de geladen deeltjes zich bevinden. De Coulombkracht (F = f × Q1×Q2 / r2) is omgekeerd evenredig met ε (de constante f = 1/4pε).

Effect van water op de aantrekkingskracht tussen ionen

Metingen hebben uitgewezen dat de elektrostatische aantrekkingskracht tussen bijvoorbeeld een natrium- en een chloride-ion in water 80 maal kleiner is dan in lucht, bij dezelfde afstand tussen de ionen. Water vermindert in hoge mate de aantrekkingskracht van de ionen op elkaar; water heeft een hoge diëlektrische constante. Hierdoor zullen de ionen in water niet in staat zijn een ionrooster op te bouwen; het zout blijft in oplossing.

Door deze sterke verzwakking ondervinden ionen in water aanzienlijk minder onderlinge aantrekkingskrachten dan in andere oplosmiddelen. Dat is de reden waarom zouten meestal niet of slecht oplossen in andere vloeistoffen.

De meeste andere oplosmiddelen hebben een veel lagere epsilon hebben dan water. Benzeen heeft bijvoorbeeld een e van 2 en water een e van 80. Water heeft de hoogste dielektrische constante van alle gewone vloeistoffen.