## Boek 2: Quarantaine

Voorwoord

Het tweede boek dat ik heb gelezen is Quarantaine, dat door Wytske Versteeg is geschreven. Ik vond dat boek heel interessant. Niet perse door de titel, maar juist door de samenvatting die achterin is geschreven. Het boek gaat niet zo zeer om spanning, maar juist om een cynisch persoon die terug kijkt naar zijn leven, voordat er allerlei ellende uitbrak.

Ik ga over dit boek een standaard verslag maken dat volgt uit: 1. samenvatting van het boek
2. verhaalanalyse
3. informatie over schrijver
4. mijn eigen mening

Samenvatting
Het verhaal gaat over het leven van Tomas Augustus, een plastische chirurg. Nederland is getroffen door een dodelijke ziekte. In het boek vertelt Tomas zijn levensverhaal, omdat hij zichzelf heeft geïsoleerd in zijn huis en zichzelf verveelt binnen. Toen Tomas jong was leefde hij samen met zijn ouders in een straat met armen en rijken. Al vanaf zijn jeugd wist hij dat hij niet toebehoorde aan zijn arme familie. Zijn moeder ging schoonmaken bij zijn buren, wanneer zijn vader vertrok. De naam van de buurman van Tomas was Jozef en hij had een dochter die Leanne heette. Tomas mocht een keertje een feest houden bij zijn rijke buren. Tijdens zijn feest bij de buren verstopte Tomas zich onder een tafeltje, omdat hij mensen niet erg mag. Wanneer zijn moeder thee wilde schenken, knoeide zij perongeluk hete thee op het gezicht van Tomas. Tomas hield door de hete thee grote littekens op zijn gezicht, waardoor hij jarenlang argwaan aan zijn moeder kreeg. Op een gegeven moment besloot Tom naar zijn rijke buren te gaan. Hij gaf daar aan dat zijn moeder een alcoholist was en slecht voor hem zorgde. De buurman Jozef nam hem toen binnen, omdat hij zich schuldig voelde.

Nadat Tomas ouder werd ging geneeskunde studeren. De dochter van Jozef ging Maatschappelijk Werk studeren. De studie van Tomas ging echter bijzonder slecht. Hij kan niet tegen mensen en hun binnenkant, hij vindt het maar vies. Kort na zijn studie wordt zijn moeder echt alcoholist en sterft. De dochter van Jozef stond naast Tomas tijdens de uitvaart van zijn moeder, waarna zij met hem naar bed ging. Tomas kreeg een relatie met de dochter van Jozef en hij trouwde uiteindelijk met haar. Jozef had zwartgeld die hij kwijt moest en dat investeerde hij in een kliniek voor Tomas. Dit allemaal was al gepland door Tomas, want hij trouwde met Leanne om een kliniek voor zichzelf gefinancieerd te krijgen.

Hieruit kan je gemakkelijk herleiden dat het huwelijk tussen Tomas en Leanne niet goed ging. Tomas wilde van zijn vrouw af, alleen hij was bang dat haar vader de kliniek zou afpakken als hij ging scheiden. Hij probeerde haar zelfs een keer te vermoorden en ging vreemd. Verder keek hij vaak neer op anderen, vooral op mensen die naar zijn kliniek kwamen. Hij probeerde mensen die naar zijn kliniek kwamen belachelijk te maken om hun uiterlijke kenmerken te bespotten. Wanneer Tomas naar een feestje gaat leert hij Maria kennen. Hij vraagt aan haar hondsbrutaal wat zij zou willen om met hem naar bed te gaan. Maria voelde zich hierdoor beledigd en gooide het glas wijn tegen het gezicht van Tomas. Echter kreeg Tomas na enkele weken een brief van Maria met haar telefoonnnummer. Wanneer Tomas contact met haar opneemt zegt Maria met hem naar bed te willen als hij haar zou helpen met een kunstproject. Tomas stemt in met het voorstel.

Na meedere afspraken met Maria wordt Tomas verliefd op haar. Tomas begint daarna menselijker te worden begint van haar te houden. Hij merkt dat Maria echt om hem geeft als zij zijn littekens aanraakt en aangeeft dat zij zijn pijn beseft. Wanneer hij haar moet opereren stopt Tomas de operatie abrupt om haar niet te willen schaden. Hij kon haar dat door zijn liefde niet aandoen. Na de dramatische afloop van de operatie ziet hij Maria nooit meer terug. Zijn contact met Maria heeft hem een andere karakter gegeven.

Terwijl Tomas rouwt, omdat hij Maria heeft verloren begint de ziekte zich te verspreiden in Nederland. Zijn vrouw is een van de eerste die er aan leiden. Tomas verzorgt zijn vrouw liefdevol, omdat hij weet dat hij van haar afkomt binnenkort. De ziekte wordt ondertussen ernstiger en meer mensen beginnen te sterven. Ondertusssen krijgt Tomas verlangen om door iemand aangeraakt en gezien te worden. Hij neemt daarna een oude vrouw die hij meerdere malen buiten heeft gezien naar binnen. Of het paar sterft of de epidemie overleeft is onbekend. Hij is wel menselijker geworden.

Verhaalanalyse

Thema en motief: Quarantaine
De thema's van dit verhaal zijn isolatie en eenzaamheid. Dat zie je terug in het verhaal waarin Tomas zichzelf heeft gebarricadeerd in zijn huis. Maar ook in zijn levensverhaal in het boek Qaurantaine kan je zien dat hij zichzelf isoleert en eenzaam is. Hij geeft meerdere malen aan dat hij mensen niet mag en dat hij niet van zijn vrouw houdt. Pas wanneer hij Maria leert kennen veranderen zijn gedachten.

Dit verhaal heeft de motieven verandering, dystopie en liefde. Bij liefde gaat het erom dat Tomas pas echte liefde vindt wanneer hij Maria leert kennen. Zijn egocentrische houding verandert als hij verliefd wordt op Maria en van haar begint te houden. Op het gebied van dystopie, gaat erom dat Nederland in de toekomst is getroffen door een ziekte die haar heeft verwoest. Dus een negatief beeld over Nederland in de toekomst. Als laatst gaat om het motief verandering. Dat kan je terug zien in het verhaal als Tomas van karakter veranderd wanneer hij kennis maakt met Maria. Hij verandert eindelijk in een mens.

"Tomas verandert gedurende deze bitterzoete monoloog in niets meer, niets minder dan een mens. Een verdienste van de sterke compositie van Versteeg." - stuk van Tzum.nl

Personages en perspectief: Quarantaine
Het verhaal gaat voornamelijk over Tomas zelf. Hij vertelt zijn levensverhaal. Tomas heeft een middelmatige leeftijd en heeft een groot litteken op zijn gezicht. Als hoofdfiguur heeft Tomas cynische, egocentrische en arrogante karaktereigenschappen. Hij kijkt op mensen neer en maakt mensen die naar zijn kliniek komen vaak belachelijik vanwege hun uiterlijke kenmerken. In de volgende citaat van het boek zegt hij:

"Ik had verwacht dat het dramatischer zou zijn geweest, het einde. Iets met een paukenslag of witte ruiters, sprinkhanenplagen en dramatisch tandenknarsen. Maar ik zal eerlijk zijn: ik mis de mensen niet. Ongetwijfeld zal er iets verloren zijn gegaan met het verdwijnen van de hordes die nog niet zo lang geleden deze stad bevolkten, ik zou alleen niet weten wat. Ik voel geen enkele verplichting om te rouwen. Al die onbekende, te vroeg afgebroken levens doen mij niets; integendeel, ik kan een gevoel van triomf nauwelijks onderdrukken wanneer ik door de uitgestorven straten loop, zonder voor iemand te hoeven stoppen, zonder door iemand te worden aangekeken. Hier is hij, de laatste mens; hier ben ik."

Deze citaat geeft beknopt de karakter van Tomas weer. Echter verandert het karakter van Tomas nadat hij Maria leert kennen. Hij kijkt niet meer op mensen neer en krijgt de verlangens om gezien en aangeraakt te worden, daarom neemt hij ook het oude vrouwtje in zijn huis waar hij vroeger juist op neerkeek.

De perspectief van het verhaal wordt door de ogen van Tomas zelf gegeven. Het is net als een monoloog. Tomas vertelt wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven en zijn belevenissen. Dat past ook bij een pyschologische roman, want je leest alles via de ogen van de hoofdpersoon zelf. Doordat dit verhaal door de ogen van Tomas wordt gegeven heb je weinig informatie over andere bijfiguren, zoals Maria, zijn moeder en Leanne.

Tijd en ruimte: Quarantaine
Het boek speelt zich af in de toekomst waarbij Nederland is getroffen door een dodelijke ziekte. Het speelt zich het meest af in het huis van Tomas en zijn stad. Welke stad hij verblijft is onduidelijk. Wel wordt er in het boek aangegeven dat er in de stad grachten zijn. Het huis van Tomas is echter gebarricadeerd, omdat er buiten plunderingen worden gedaan. Er is geen elektriciteit en het water is afgesloten.

Het verhaal zelf heeft geen chronologische volgorde. Tomas vertelt zijn levensverhalen in het verleden en heeft af en toe flashbacks naar het heden. De tijdsduur van dit verhaal is dan ook niet te bepalen, omdat het niet duidelijk wat wanneer precies plaatsvond.

Spanning en einde: Quarantaine
Dit verhaal heeft weing spanning, omdat Tomas contact met anderen vermijd en zichzelf isoleert. De stukjes waarbij er spanning was, waren de stukjes waarbij de mensen op straat gingen plunderen

Het einde van dit boek is open. Tomas had behoefte aan contact met iemand die hij eerder nooit nodig had. Hij liet toen een oude vrouw die hij vaker buiten zag naar binnen. Hoe het daarna verder afloopt is onduidelijk. Wel is het duidelijk dat Tomas na zijn relatie met Maria een karakter ontwikkelde en niet meer zichzelf wilde isoleren. Of hij het overleeft met de oude vrouw is onbekend.

Titel
De titel van dit boek 'Quarantaine' is toepasselijk, omdat Tomas zichzelf letterlijk isoleert door zijn huis te barricaderen voor de buitenwereld. Maar ook toepasselijk voor zijn levensverhaal in het boek, omdat hij zichzelf ook sociaal isoleert. Hij houdt niet van mensen. Dat is ook het geval bij een quarantaine, daarbij worden diersoorten van de buitenwereld geïsoleerd om de verspreiding van een ziekte te voorkomen.

informatie over de schrijver
Wytske Versteeg is de schrijver van dit boek. Naast dat zij een schrijver is, is zij ook een politicologe. Ze is geboren in 1983 en is 36 jaar. Ze heeft veel prijzen voor haar literatuurwerken gekregen. Verschillende recencies, bijvoorbeeld het NRC Handelsblad en de Volkskrant zijn positief over haar boeken.

"Van een leeg vat weet Wytske Versteeg een intrigerend personage te maken. In sardonisch proza toont ze een ongemakkelijke waarheid over onze samenleving." - stuk uit de Volkskrant

Mijn media
Het boek Quarantaine sprak mij direct aan met de titel zelf. het daagde mij uit om het verder te lezen, maar het heeft mij ook persoonlijk beinvloedt. Bij quarantaine wordt iemand door een ziekte geïsoleerd van de buitenwereld. Dat was bij mij ook het geval, omdat ik een nierziekte heb en daardoor minder belastbaar ben. Ik voel mij af en toe ook geïsoleerd, want ik kan niet altijd actief mee doen met de 'buitenwereld'.