## Boek 2 - havo 4

De PAAZ

Door Myrthe van der Meer standaardverslag

Samenvatting

Emma Nieuwenhuis is redactrice bij een uitgeverij. Ze is zesentwintig jaar en ze leeft voor haar werk. Emma ziet ertegen op dat ze bijna vakantie heeft, maar dan weet ze nog niet dat ze helemaal niet naar haar werk terug zal keren omdat ze aan een ernstige depressie leidt.

Emma heeft een niet erg realistische kijk op haar eigen belevingswereld. Ze heeft haar leven lang al een hang naar de dood en ze denkt dat iedereen liever dood dan levend zou zijn. Zelf ziet ze dus niet zo goed in dat ze een serieus probleem heeft. Goed, ze heeft zichzelf behoorlijk over de kop gewerkt en daardoor denkt ze concreter over zelfmoord dan ze meestal doet, maar volgens haar is dat niets vreemds. Zelf is ze er dan ook van overtuigd dat ze 'even' opgenomen wordt op de psychiatrische afdeling (de PAAZ) en dat ze dan gewoon weer op tijd terug van vakantie kan komen zonder dat er echt iets aan de hand is. Dat blijkt echter niet het geval.

In de vijf maanden die volgen, gaat Emma door een hoop emoties, behandelingen en diepe dalen. De PAAZ is een wereld op zich. Het is natuurlijk een heel beperkt 'wereldje' maar dat biedt Emma wel de veiligheid en structuur om uiteindelijk haar plek te vinden. In het begin verzet ze zich overal behoorlijk tegen. Dat doet ze niet op een vervelende manier, maar ze is een intelligente, analytisch ingestelde vrouw die een groter inzicht in 'het systeem' heeft dan haar behandelaars lief is. Ze heeft een kritische houding ten opzichte van zowel haar behandelingen als haar behandelaars en ze staat heel lang niet echt open voor wat ze haar te bieden hebben. Dit komt vooral doordat Emma zich niet bewust is van de problemen die ze heeft. Pas als ze kan inzien dat ze echt een serieus probleem heeft, kan ze beginnen aan haar herstel.

Voor het personeel op de PAAZ is Emma geen gemakkelijk geval. Ze stelt zich dan wel vrij sociaal op, maar het wordt maar niet duidelijk wat nou precies haar probleem is en welke medicijnen haar kunnen helpen. Er wordt eerst gedacht dat ze een vorm van autisme heeft, maar dat blijkt niet het geval te zijn.

Uiteindelijk komt Emma erachter dat haar problemen mogelijk zijn ontstaan in haar kindertijd. Haar broertje David is mentaal niet in orde en is altijd erg gewelddadig geweest. Als oudste kind kreeg Emma al vroeg de verantwoordelijkheid over haar broertje en zusje. Omdat haar broertje zo agressief was, heeft Emma een keer geprobeerd haar zusje te wurgen en daar heeft ze erg veel last van. Haar zusje weet er echter niet zo veel meer van en zit er totaal niet mee.

Langzaam maar zeker vindt Emma steeds meer haar draai op de PAAZ. Ze raakt bevriend met enkele afdelingsgenoten en ze gaat kleine dingen steeds meer waarderen. Echt beter wordt ze echter niet. Er is uiteindelijk geen acute dreiging voor zelfmoord meer en ze heeft momenten waarop ze zich ineens wel gelukkig voelt.

Wanneer Emma na vijf maanden de afdeling mag verlaten, is ze haar baan kwijt. Haar vriend is er echter nog steeds voor haar en ze krijgt zelfs een lief bericht van haar broertje. Voor het eerst heeft ze het gevoel dat de dingen een beetje kloppen. Hoewel ze niet op magische wijze genezen is, heeft Emma de kracht in zichzelf gevonden om niet alleen binnen de muren van de PAAZ haar plek te vinden, maar voelt ze zich voor het eerst ook in de buitenwereld op haar plaats.

Bron: https://www.scholieren.com/verslag/zekerwetengoed/paaz-myrthe-van-der-meer

Thema

Het thema van dit boek is psychische afwijking. De hoofdpersoon, Emma, lijdt namelijk aan ernstige depressie en wordt hier voor opgenomen in een psychiatrische afdeling, de PAAZ.

Motieven

- Eenzaamheid
  Emma voelt zich behoorlijk eenzaam doordat ze problemen heeft en niet inziet dat het niet normaal is dat ze zo denkt. Daardoor vindt ze dat ze niet moet zeuren en vraagt ze niet om hulp uit zichzelf.
- Psychische afwijkingen
  Het hele boek draait om de depressies waar de hoofdpersoon aan lijdt.
- Identiteitsontwikkeling
  Emma heeft zich heel sterk geïdentificeerd aan de hand van het werk dat ze doet. Wanneer ze wordt opgenomen, valt dat allemaal weg en moet ze ineens op zoek naar wie zij los van haar dagelijkse leven is.
- Relatie tussen broer en zus
  De problemen die Emma heeft, hebben te maken met de problemen die ze in haar kindertijd met haar geestelijk gehandicapte broertje had.
- Relatie tussen zussen
  Emma heeft niet verwerkt dat ze niet altijd goed voor haar zusje heeft kunnen zijn en voelt zich daar (eerst onbewust, later bewust) erg schuldig over.

Bron: https://www.scholieren.com/verslag/zekerwetengoed/paaz-myrthe-van-der-meer

Personages

- Emma Nieuwenhuis

Emma is een jonge vrouw die als redactrice werkt. Ze ziet niet goed in dat haar problemen serieus zijn en dat haar gedachten niet gebruikelijk zijn. Ze heeft een nuchtere en relaxte maar van binnen ook chaotische persoonlijkheid. Haar instelling tegenover zichzelf is niet goed.

- Alice

Alice is ook een patiënt op de PAAZ. Door het boek heen bouwt ze een goede relatie op met Emma. Ze lijdt aan een psychische afwijking waardoor ze meerdere persoonlijkheden heeft ontwikkelt. Zelf was ze hier niet bewust van. Ze krijgt langzamerhand haar herinneringen terug door haar meerdere persoonlijkheden en wordt hier dus uiteindelijk weer een persoon van.

- Sergei

Sergei is de vriend van Emma. Hij heeft een succesvolle carrière en was er niet bewust van dat het zo slecht ging met zijn vriendin. Hij blijft haar steunen door het moeilijke proces en is er voor haar wanneer ze weer terug naar huis keert.

Perspectief

Het boek is geschreven vanuit de eerste persoon. Dit persoon is Emma en ze vertelt over haar ervaring van de psychiatrische afdeling de PAAZ waar ze vijf maanden lang opgenomen wordt.

Ruimte

Het boek speelt zich grotendeels af op de psychiatrische afdeling de PAAZ waar Emma opgenomen wordt. Helemaal vooraan in het boek wordt er even vanuit haar werk geschreven en uiteindelijk ook wanneer ze terug naar huis mag.

Tijd

Het boek speelt zich af in het Nederland van nu, dus in het heden en de moderne tijd. Er wordt ook weinig gebruik gemaakt van flashbacks of flashforwards. Het boek speelt zich af over ongeveer vijf maanden tijd.

Spanning

Het boek kent geen spanning. Het is op een bepaalde manier geschreven die overeenkomt met de realiteit. De dagen in de PAAZ zijn langdradig en niet altijd even spannend. Het boek zoomt vooral in op de mentaliteit van Emma en hoe ze zich staande houdt in de situatie waar ze zich in bevindt.

Einde

Emma mag na vijf maanden de afdeling verlaten. Ze is nu wel haar baan kwijt maar haar vriend is nog steeds een grote steun en ze krijgt ook een geruststellend bericht van broer. Ze voelt zich zeker beter maar het wordt duidelijk gemaakt dat ze nog steeds niet compleet genezen is. Wel heeft ze haar plekje gevonden en de kracht in haar zelf om dit ook te doen in de buitenwereld.

Titel

De titel is de naam van de psychiatrische afdeling waar ze opgenomen wordt voor haar chronische depressie.

Informatie over de schrijver

Myrthe van der Meer werd geboren in Den Bosch in 1983. Ze debuteerde met PAAZ, een boek dat ze schreef toen ze na een burn-out vijf maanden lang op een PAAZ opgenomen werd. Van het boek zijn een kleine 100.000 exemplaren verkocht en het werd genomineerd voor de Dioraphte Jongerenliteratuur Prijs. Myrthe won de Psyche Mediaprijs en de Viva400-Award. Na UP en Kalf is Het houden van mannen haar vierde boek voor volwassenen.

Bron: https://www.thehouseofbooks.com/auteur/Myrthe-van-der-Meer-A6766.html

Eigen mening

Ik vond het boek de PAAZ een fijn boek om te lezen. Het is een boek waar je makkelijk door heen leest en het heeft een mooi realistisch aspect. Vaak waren de hoofdstukken wel wat langdradig en saai om te lezen maar dit was het in principe wel waard. Ik zou het boek niet persé aan andere mensen aanbevelen omdat je wel geduldig moet zijn en goed ergens door kunnen lezen. Het psychische aspect van dit boek was ook interessant om te lezen. Het was soms wat frustrerend om te lezen dat Emma niet goed begreep dat ze een probleem had en dat dus niet iedereen zo denkt. Het laat wel goed zien hoe het zou kunnen zijn als je opgenomen wordt in zo’n soort institutie. De dagen zijn lang en vaak best somber. Ook is de communicatie in zo’n afdeling niet als voor de hand liggend als andere boeken het laten doen lijken. Tenminste, dit was niet zo makkelijk voor Emma. Uiteindelijk heeft ze wel contacten op kunnen bouwen maar dit gebeurde zeker niet uit zichzelf. Ook vond ik het interessant om haar gedachten en emoties te lezen, ook al kon ik mezelf hier niet altijd in vinden. Het boek is in principe een goed boek maar om heel eerlijk te zijn vond ik het niet erg bijzonder. Wel vind ik de schrijfstijl van de auteur fijn en is het een makkelijk en vlot boek.