## Weltpolitik

Deze realistische manier van politiek bedrijven werd in de prullebak gegooid op het moment dat Wilhelm II keizer van Duitsland wordt, na het overleiden van zijn vader. Hij is het totaal niet eens met de besluitvorming van rijkskanselier von Bismarck. Dit leidt uiteindelijk tot het ontslag van de rijkskanselier en de beëindiging van het langdurige bondgenootschap met grootmacht Rusland. Wilhelm II is van mening dat Duitsland een grote rol in de wereldpolitiek moet spelen, hier komt de Weltpolitik van Wilhelm II uit voort. Deze manier van politiek bedrijven moest er voor zorgen dat Duitsland het grote sterke land werd wat het (volgens Wilhelm II) hoorde te zijn. Weltpolitik was een expansionistisch en imperialistische strategie waarbij veel agressie gepaard ging. Duitsland had geen overzeese kolonies en als Europese grootmacht had het daar wel recht op, het zou verschillende kolonies in Afrika en Azië moet krijgen.

Deze agressieve manier van politiek zorgde voor argwaan ten opzichte van Duitsland door de andere grootmachten. Zo zocht Engeland aan het einde van de 19e eeuw toenadering tot Rusland en Frankrijk, hieruit ontstond de Triple Entente. Een bondgenootschap tussen de drie grootmachten wat mogelijk gemaakt was door het opzeggen van de bondgenootschap tussen Duitsland en Rusland door Wilhelm II.