## Boek 4 - havo 4

De passievrucht

Karel Glastra van Loon

Naam: Lisa Cornelissen

Klas: H4D

Docent: mevrouw Klarenbeek

Inhoudsopgave

Samenvatting. 3

Analyse. 4

Informatie over de schrijver. 6

Eigen mening. 7

# Samenvatting

Armin Minderhout en zijn vriendin Ellen hebben een vruchtbaarheidstest laten doen omdat Ellen zwanger wil worden maar dat niet lukt. Uit deze test komt een schokkende uitslag; Armin blijkt onvruchtbaar te zijn, altijd al. Hij heeft namelijk het syndroom van Klinefelter. Dit op zich is al een schokkende ontdekking, maar wat het nog emotioneler maakt is dat Armin dacht dat hij een zoon had.

Armin kwam Monika voor het eerst tegen in de tram in Amsterdam. Hij was zo brutaal te vragen of hij met haar mee mocht winkelen en zij zei ja. Het klikte en al snel hadden ze een relatie. Samen kregen ze een zoon: Bo. Wanneer Bo drie jaar is overlijdt Monika plotseling aan een hersenvliesontsteking.

Na de ontdekking dat Bo zijn zoon niet kan zijn, besluit Armin op zoek te gaan naar de vader van Bo, de ‘dader’. De eerste verdachte die hij bezoekt is Robbert Hubeek, een ex van Monika. Deze blijkt echter niet te weten dat Monika al tien jaar dood is en valt dus af.

Daarna gaat Armin langs bij de huisarts van Monika om hem op de man af te vragen of hij een seksuele relatie had met Monika. De huisarts ontkent dit en de twee raken in een heftige discussie. Armin verlaat woedend de kamer maar is er wel van overtuigd dat de huisarts geen seks heeft gehad met Monika.

Als laatst bezoekt hij Niko Neerinckx, een oud-collega van Monika. Met een smoes weet hij zich binnen te praten bij de vrouw van Niko en raakt met haar aan de praat. Hij komt onder andere te weten dat de zoon van Niko en zijn vrouw ook Bo heet en wanneer de vrouw hem foto’s laat zien van haar kinderen ziet hij een foto van Monika in het foto-album. Armin is er van overtuigd dat Niko de vader van zijn Bo is en wil hem daarmee confronteren. Ellen, zijn huidige vriendin, weet hem te overtuigen dit niet te doen.

Na de dood van Monika raakt Armin in een depressie en grijpt naar de drank. Voordien werkte hij als corrector voor een wetenschappelijke uitgeverij, maar zijn werkgever stuurde hem naar huis om de dood van Monika te verwerken. Hij zorgt alleen voor Bo en neemt hem vaak mee naar de kroeg. Hij zwerft ’s nachts door de straten van Amsterdam met Bo op zijn rug.

In deze periode ziet Armin weinig mensen, behalve de mensen in de kroeg. En behalve Ellen. Ellen was de beste vriendin van Monika en inmiddels ook een goede vriendin van Armin. Af en toe belt Ellen Armin om te vragen hoe het met hem gaat. Er hangt een spanning tussen de twee die te wijten is aan de vrijpartij vlak na de begrafenis van Monika. Dit is niet de enige keer dat Armin en Ellen het bed hebben gedeeld; samen met Monika hebben ze een keer een trio gehad, nog voor de geboorte van Bo. Daarnaast is Armin vreemdgegaan met Ellen, tijdens de zwangerschap van Monika.

Armin en Ellen hebben veel steun bij elkaar groeien steeds meer naar elkaar toe. Ze krijgen een relatie en voeden samen Bo op.

Niet lang na de ontdekking dat Bo zijn zoon niet is, overlijdt de vader van Armin. Armin raakt hierdoor nog meer in de war en gefrustreerd en dit leidt tot geruzie met Ellen. Armin besluit samen met Bo een weekendje naar Ameland te gaan. Ze vissen samen en trekken de natuur in. Het lijkt hen beiden goed te doen. Bo ontmoet een meisje op Ameland en belandt uiteindelijk met haar in bed. Armin raakt hierdoor erg in de war en slaat aan het drinken. Dit loopt er uit de hand en eindigt in een ruzie waarin Armin schreeuwt dat Bo zijn zoon niet is.

Eenmaal weer thuis ontloopt Armin Bo en Ellen. Hij gaat naar het huis van zijn vader om op te ruimen. Hier stuit hij op een briefje van de hand van Monika, gericht aan zijn vader. ‘Ik ben zwanger. M.’ Armin beseft meteen wat dit betekent. Wanneer hij weer thuis komt blijkt Bo een brief gekregen te hebben van Ellen, ook van de hand van Monika. Hierin legt ze Bo uit dat opa eigenlijk zijn vader is. Voor Armin en ook voor Bo begint een moeilijke periode om deze informatie te verwerken.

Bron: https://www.scholieren.com/verslag/zekerwetengoed/de-passievrucht-karel-glastra-van-loon

# Analyse

Personen:

Armin:

Armin Minderhout is dertig jaar oud. Van beroep is corrector bij een wetenschappelijke uitgeverij, waardoor hij erg veel verstand heeft van de wetenschap. Het is hierdoor niet gek dat hij een groot liefhebber is van biochemische weetjes.

Armin is erg tot zichzelf gekeerd en trekt zich weinig aan van anderen. Zo volgt hij de adviezen van zijn grote vriend en collega Dees slechts zelden op. Hij heeft een grote liefde voor de natuur en voor de mensen die hem dierbaar zijn. Armin kijkt positief tegen het leven aan en is heel warm van karakter. Erik Aldenbos is een naam die Armin zichzelf heeft gegeven als hij naar Anke Neerinckx gaat. Hij wil met haar praten zonder dat haar man, die Armin heeft gekend, erachter kan komen wie hij werkelijk is. Vandaar dat hij ‘undercover’ gaat en zichzelf Erik noemt.

Bo:

Bo zegt in het boek niet veel, wat niet verwonderlijk is, want hij is nog een kind. Bo is het kind van Armin en Monika. Hij heeft een sterke band met zijn ‘vader’ Armin. Ze gaan vaak vissen en bezoeken regelmatig de Waddeneilanden. Ook Bo is erg in de natuur geïnteresseerd en doet fanatiek mee met de hobby van zijn ‘vader’, het bestuderen van vogels. Op zijn veertiende krijgt Bo voor het eerst een vriendinnetje.

Monika:

Monika was de vroegere vriendin van Armin. Zij was erg spontaan en hield veel van haar vriend. Ze was erg gehecht aan uitspraken die uit het hart kwamen. Op een dag, toen Monika met de vader van Armin het huis aan het verven was, bedroog ze Armin met zijn eigen vader. Het gebeurde slechts één keer, maar het was gelijk raak. Hierdoor werd ze zwanger van Bo. Ze stierf aan een hersenvliesontsteking, in het boek tien jaar geleden (toen Bo dus nog maar drie jaar oud was). Hierdoor rust de zorg voor Bo van de ene op de andere dag geheel op Armin’s schouders. Monika blijft het hele boek door een raadselachtig personage, omdat Armin zo verliefd is dat hij niets dan goeds over haar te zeggen heeft. Zelfs als hij erachter is gekomen dat zij haar zoon heeft laten verwekken door zijn vader.

Ellen:

Ellen is de tegenwoordige vriendin van Armin. Ze was vroeger een collega en de beste vriendin van Monika, toen Armin nog wat met Monika had. Ellen heeft Armin in zijn rouwperiode om Monika gered, een periode waarin hij veel dronk, en ’s nachts altijd op stap was. Zij helpt Armin nu met het opvoeden van Bo.

Dees:

Dees is de beste vriend van Armin. Armin vertelt hem alle avonturen die hij beleeft in de zoektocht naar de biologische vader van Bo. Dees is vastbesloten de evolutietheorie van Darwin omver te werpen en houdt Armin op de hoogte van zijn kritiek op deze theorie. Juist doordat hij de beste vriend van Armin is (en je het boek door Armin zijn ogen leest) speelt Dees een sympathieke rol in het boek.

Perspectief:

Dit boek wordt verteld vanuit de ik-perspectief. Je ziet zo de visie van Armin op gebeurtenissen en ook vaak theorieën. Dit heeft ook als effect dat je met hem meeleeft en zijn gevoelens ervaart. Er is een personaal perspectief, de schrijver vertelt het verhaal vanuit zichzelf. Er zijn geen wisselende perspectieven, de schrijver vertelt het hele verhaal vanuit ‘ik’.

Tijd:

Het verhaal speelt zich rond de moderne tijd af, ongeveer rond het jaar 2000. Het is niet gebonden aan een gebeurtenis in het verleden en er zijn moderne gebruiksvoorwerpen. Ook zijn ze al ver qua chemieonderzoeken. De tijd waarin het verhaal zich afspeelt zou misschien alleen van invloed zijn op onderzoeksresultaten die in het verhaal worden beschreven, voor de rest niet. Het verhaal duurt ongeveer enkele maanden, maar met Armin zijn gedachten erbij, kom je toch gauw op een jaar of 15. Er zijn geen opvallende vertragingen of versnelling in het boek. Het wordt in grote lijnen wel chronologisch verteld, maar ongeveer om het hoofdstuk is er een terugblik naar het verleden.

Dit is nodig omdat je anders het volgende hoofdstuk niet zou snappen.

Plaats:

Het verhaal speelt zich af in Nederland, voornamelijk in de woonplaats van Armin en Bo: Amsterdam. Ook spelen zich delen van het verhaal af op Ameland en andere plaatsen waar ze heen gaan.

Deze plaatsen zijn niet erg van belang voor het verhaal zelf.

Thema:

Het thema van dit boek is de relatie vader en zoon, de dood van een geliefde en queestemotief (de zoektocht van de hoofdpersoon naar, voor dit verhaal, de waarheid).

Bron: https://www.scholieren.com/verslag/boekverslag-nederlands-de-passievrucht-door-karel-glastra-van-loon-74986

# Informatie over de schrijver

De schrijver van het boek de Passievrucht is Karel Glastra van Loon. Karel Glastra van Loon is geboren in 1962, in Amsterdam een groeide op in een groot gezin. Als klein jongetje was hij erg geïnteresseerd in de natuur en wilde daarom ook graag bioloog worden.

Hij heeft gymnasium gedaan en raakte gefascineerd door het geschreven woord. Na een jaar in de Verenigde Staten aan de Hastings Senior High School te hebben gestudeerd keerde hij terug naar Nederland. Hier kwam hij te werken voor Elsevier Science Publishers, Libelle en de Nieuwe Revu. Daarnaast maakte hij als verslaggever reizen naar onder andere Cuba, Rusland, China en Estland. In diezelfde periode nam hij deel als vrijwilliger aan een herbossingsproject in Nicaragua. In de periode van 1993 tot 2010 zijn verschillende boeken verschenen van zijn hand, waarvan ‘De passievrucht’ de bekendste is, verschenen in 1999. Deze roman is bekroond met de Generale Bank Literatuur Prijs. Karel Glastra van Loon was een breed georiënteerd man, want naast schrijven was hij ook actief op tv en in de politiek. Zo behaalde hij in 1989 een finaleplaats bij het Camerettenfestival, werkte hij mee aan documentaires en was hij een actief lid van de Socialistische Partij. In 2005 overleed Karel Glastra van Loon op 42-jarige leeftijd aan een hersentumor.

Bron: https://www.scholieren.com/persoon/karel-glastra-van-loon

# Eigen mening

Het boek de Passievrucht was tot het eind toe spannend. Je wilde zo graag weten wie nou echt de vader van Bo was, hoe het verhaal gelopen is. Gelukkig krijg je dat aan het eind wel te weten. Het boek was al gelezen door anderen uit mijn klas, daarom dacht ik dat ik het ook wel wilde lezen, omdat zij het een mooi boek vonden. Een heel onverwacht verhaal.

Normaal lees ik zo’n soort boeken nooit. Sowieso lees ik niet zo vaak in mijn vrije tijd, alleen omdat het moet. Achteraf ben ik blij dat ik het boek toch gelezen heb. Bij dit boek ging het doorlezen vrijwel vanzelf, ik wilde graag het einde weten. Dat heb ik niet vaak bij een boek. Het was een best dik boek. Dit vind ik meestal erg vervelend, maar dit was een goed verhaal en het had dit aantal pagina’s wel nodig om de spanning op te bouwen.

Meestal vind ik alleen thrillers leuk. Dit was een roman en dit genre blijk ik ook wel leuk te vinden. Ook viel de manier waarop het boek is geschreven me mee. Ik had het moeilijker verwacht toen ik het boek van de buitenkant zag. Ik dacht dat het een heel saai literatuur boek was, maar het viel allemaal wel mee! Ik zou het boek zeker aanraden aan anderen! Het is een heel onverwacht einde en ik vond het leuk om het boek helemaal te lezen!