## Begrotingsbeleid II

Structureel begrotingsbeleid
Het structureel begrotingsbeleid kent een strikte scheiding tussen inkomsten en uitgaven. Er wordt bij het afsluiten van het regeerakkoord voor de vier regeringsjaren een schatting gemaakt van de inkomsten. De hoogte van de uitgaven wordt na politieke onderhandelingen voor elk ministerie voor vier jaar vastgelegd.
In de praktijk kunnen mee- en tegenvallers ontstaan. Als de groei hoger is dan voorspeld, ontstaan er meevallers. Als de groei lager is dan voorspeld, ontstaan er tegenvallers. Over deze eventuele mee- en tegenvallers worden afspraken gemaakt tussen de regeringspartijen.

- Meevallende inkomsten worden deels gebruikt voor verlaging van de staatsschuld en deels voor lastenverlichting.
- Meevallende uitgaven mogen niet gebruikt worden voor nieuwe uitgaven maar moeten worden gebruikt om de staatsschuld te verlagen.
- Tegenvallende inkomsten kunnen leiden tot een oplopend financieringstekort en lastenverzwaring.
- Tegenvallende uitgaven moeten binnen de begroting van elk ministerie worden opgevangen en mogen niet leiden tot lastenverzwaring voor de burgers.