## Stap 1: Klimaatakkoorden

Protocol van Kyoto en het Klimaatverdrag van Parijs
De opwarming van de aarde is het gevolg is van het versterkte broeikaseffect en we moeten dus zorgen dat er minder broeikasgassen (zoals CO2) in de dampkring komen. Als het lukt de versterking van het broeikaseffect af te remmen, zo is de gedachte, zal het klimaat wereldwijd minder sterk veranderen en zullen de gevolgen van de klimaatverandering minder groot zijn dan wanneer we niets doen.
Dat kan alleen in internationaal verband, dus houden de Verenigde Naties zich intensief met dat probleem bezig. In 1992 hebben de leden van de VN een reeks afspraken op klimaatgebied vastgelegd in het ‘Klimaatverdrag’. De afspraken gaan met name over het verminderen van uitstoot van broeikasgassen in de dampkring. In 1997 heeft de VN in het Japanse Kyoto een grote klimaatconferentie georganiseerd en is een belangrijke aanvulling op het klimaatverdrag opgesteld: het Kyotoprotocol. Hierin staat duidelijk omschreven hoeveel elk land zijn CO2-uitstoot moet verminderen. Het protocol was geldig tot 2012, maar is inmiddels verlengd tot 2020.

In december 2015 werd na weken onderhandelen, een wereldwijd akkoord ondertekend. 195 landen werden het eens over het Klimaatverdrag van Parijs. Belangrijkste afspraken in dit akkoord zijn;

- De temperatuur mag wereldwijd niet verder stijgen dan 1,5°C
- Lidstaten moeten een eigen ambitieus klimaatplan opstellen wat iedere vijf jaar zal worden gecontroleerd
- Halverwege de 21ste eeuw moet er een balans zijn tussen de uitstoot van broeikasgassen en het vermogen van de natuur om deze broeikasgassen af te breken.

Maar in juni 2017 laat Donald Trump, president van de VS, weten zich uit het klimaatakkoord terug te trekken. Hiermee gaat één van de grootmachten en één van de grootste vervuilers de overeenkomst niet naleven.