# WESTFRONT 1914

WESTFRONT 1914 Het Von Schlieffenplan

Het idee

Het Von Schlieffen Plan - genoemd naar een Duitse generaal - was een Duits aanvalsplan om een tweefrontenoorlog te voorkomen: Duitsland zat immers ingesloten tussen twee vijanden: Frankrijk in het Westen en Rusland in het Oosten. Een tweefrontenoorlog zou catastrofaal zijn. Daarom zou Duitsland eerst Frankrijk aanvallen via het "zwakkere" en neutrale België, dus niet aan de versterkte grens in de streek van Elzas-Lotharingen (het gebied dat ze kwijtgespeeld waren in de Frans-Duitse oorlog 1870-1871) .

Ze zouden Frankrijk via het noorden binnenvallen en zo oprukken naar Parijs. De Duitsers rekenden erop dat de Fransen Elzas-Lotharingen onmiddellijk zouden binnenvallen om dit gebied te heroveren. Vanuit Parijs zouden ze de Franse legers dan in de rug kunnen aanvallen en omsingelen. De Fransen zouden hun leger sneller gevechtsklaar krijgen dan de Russen (Rusland had een grote technologische achterstand en minder transportinfrastructuur) De mobilisatie van Rusland duurde ca. 4 tot 6 weken. Duitsland moest dus binnen ongeveer 4 weken Frankrijk/België veroverd hebben en daarna de troepen zo snel mogelijk naar het oostfront krijgen. Snelheid van uitvoering was essentieel, vandaar dat men van een blitzkrieg spreekt.

Essentieel was de doorgang naar Frankrijk via België. België wilde echter neutraal blijven en weigerde.

De mislukking

Duitsland onderschatte het verzet in België, ze hadden niet gerekend op de forten (bijvoorbeeld de forten rond Luik en Antwerpen), waardoor ze veel tijd verloren en de Fransen en Britten de kans kregen zich te organiseren en hulp te sturen. De Duitsers verplaatsten zich ook trager dan verwacht enz.

WESTFRONT 1914: Met de slag bij de Marne naar de loopgravenoorlog

Het Belgische Leger bood dus meer weerstand dan verwacht en hield enkele dagen stand. Op 20 augustus werd Brussel veroverd en op 23 augustus konden de ter hulp gekomen Britse troepen de Duitsers even tegenhouden aan de Franse grens te Bergen. De Britten werden teruggedreven en de Duitsers drongen via de Ardennen door tot Noord-Frankrijk. Op 2 september werd Parijs geëvacueerd. Tussen 6 en 9 september had de “Slag aan de Marne” plaats.

Onderschrift

Aan deze rivier waar Franse en Britse troepen zich hadden teruggetrokken werd de snelle opmars van het Duitse leger gestopt. Beide legers groeven zich in en zo werd de Blitzkrieg of Bewegingsoorlog een Loopgravenoorlog of statische oorlog

Kaart met frontlinie

Na de slag aan de Marne probeerden de Duitsers zo vlug mogelijk de Noordzee te bereiken om de kuststreek (o.a. Franse havens Duinkerken, Calais en Boulogne) in te nemen, de aanvoer van nieuwe Britse troepen af te snijden en militaire havens uit te bouwen (o.a. voor duikboten) Het werd een ware “race”:

Antwerpen werd op 9 oktober ingenomen waarna het Belgische leger zich terugtrok op de linkeroever van de Ijzer Slag om de Ijzer. Door op 29 oktober het gebied tussen de Ijzer en de spoorweg tussen Nieuwpoort en Diksmuide onder water te laten lopen, werd een onoverbrugbare hindernis gecreëerd: het gebied zou nooit ingenomen worden. Er ontstond een frontlinie van Nieuwpoort tot het Zwitserse Belfort (zie kaart bovenaan)

De ondergelopen Ijzervlakte tussen Nieuwpoort en Diksmuide

Tussen 1914 en 1918 werd er ook hevig rond Ieper gevochten de stad die door haar ligging essentieel was voor de toegang tot de kanaalzone. In 1915 zetten de Duitsers hier voor de eerste maal gifgas in, chloorgas.In Ieper werd gevochten om een landstreek van ca. 15 kilometer!

De Britten wilden Duitsland helemaal afsluiten en voorkomen dat de Duitse militairen en de Duitse bevolking over zee nieuwe goederen zouden kunnen ontvangen. Al vanaf 1914 richtten de Britten een grote zeeblokkade door schepen en zeemijnen in de Noordzee te plaatsen. Deze blokkade trof niet enkel Duitsland, maar ook bondgenoten als België en neutrale landen als Nederland. Op termijn ontstond er onrust bij de Duitse burgerbevolking en aan het front waar de Duitse soldaten steeds minder gemotiveerd werden om de oorlog voort te zetten. De blokkade was dus op termijn een effectief middel.