## Stap 2

Arnhem Centraal
Arnhem ligt aan de Rijn, niet ver van de Duitse grens. Het hoofdstation van Arnhem ligt in het stadsdeel aan de rechteroever van de Rijn. Vanuit dit station kun je per trein naar de Randstad en andere delen van Nederland en via Duitsland naar Zwitserland, Oostenrijk en Italië.
In 1988 begon de gemeenteraad van Arnhem met plannen om het bestaande stationsgebouw uit 1954 te vervangen door een nieuw en groter gebouw. De verwachting was immers dat het aantal treinreizigers zou toenemen. Het nieuwe station moest vier perrons krijgen, één meer dan het oude. De bereikbaarheid vanuit Duitsland moest verbeteren en hogesnelheidstreinen moesten het nieuwe stationsgebouw kunnen aandoen. Ten slotte wilden veel inwoners van Arnhem van het oude stationsgebouw af omdat ze het lelijk vonden. De ruimtelijke kwaliteit van de binnenstad van Arnhem zou erop vooruitgaan als het oude stationsgebouw vervangen zou zijn door een nieuw. Omdat het oude stationsgebouw gesloopt zou worden voordat het nieuwe klaar was, zou er een tijdelijk station worden gebouwd op een paar honderd meter ten oosten van het oude gebouw.

De gemeenteraad wilde ook een nieuw busstation bij het nieuwe station laten bouwen, een fietsenkelder, een ondergrondse parkeergarage waar duizend auto’s in kunnen, enkele kantoortorens, winkels en woningen. Ook in Arnhem ging het stadscentrum flink op de schop.
In 1997 ging het project van start. Het zou in 2009 klaar zijn. De kosten van het project, 65 miljoen euro, worden betaald door de gemeente Arnhem, de provincie Gelderland, het ministerie van Verkeer en Waterstaat (nu omgedoopt tot ministerie van Infrastructuur en Waterstaat) en de stadsregio Arnhem-Nijmegen. De opdrachtgevers van het project zijn de Nederlandse Spoorwegen en de gemeente Arnhem. In 2003 kwam daar nog ProRail bij, het bedrijf dat de spoorlijnen in Nederland onderhoudt.
De architecten van UN Studio ontwierpen het nieuwe stationsgebouw, dat inmiddels de naam OV Terminal had gekregen (zie afbeelding). Het ontwerp bleek voor veel bouwers te lastig. Er meldde zich maar één bouwbedrijf voor de opdracht aan. En het bouwen van het station zou meer kosten dan de opdrachtgevers ervoor wilden uitgeven. De zoektocht naar een aannemer leverde grote vertraging op.

Bovendien ging het meer geld kosten dan in 1997 was voorzien. In 2008 was de begroting al gestegen tot 90 miljoen euro. Uiteindelijk is de bouw in fasen uitgevoerd en de laatste fase is in 2015 afgerond.
Veel Arnhemmers waren blij dat het oude stationsgebouw plaats zou maken voor een nieuw, maar bezwaren tegen het project waren er ook.

Bezwaren tegen het project

- Winkeliers en andere ondernemers in de binnenstad van Arnhem vonden de parkeergarage te klein om ook een winkelend publiek te kunnen laten parkeren.
- De jarenlange bouwwerkzaamheden zouden de binnenstad moeilijk of helemaal niet bereikbaar maken. Winkels en horeca zouden er zwaar onder te lijden hebben.
  Voor middenstanders in de binnenstad betekent dat minder omzet, minder inkomsten en ook minder werk voor personeel. Middenstanders in de binnenstad kregen van de gemeente een vergoeding voor het verlies aan klanten.
- Ook voor treinreizigers leverde het project Arnhem Centraal overlast op. Het tijdelijke station, dat tussen 2006 en 2011 in gebruik was, lag een paar honderd meter van de perrons van het oude station af.

Maar afgezien van de klachten van middenstanders en treinpassagiers is er in Arnhem geen grootschalig verzet geweest tegen het project Arnhem Centraal. De bevolking heeft zich niet in demonstraties en dergelijke laten zien. Zoek op Wikipedia: Station Arnhem op welke treinverbindingen er zijn met het hoofdstation van Arnhem.
Vragen:

1. Waarom zou het centraal station van Arnhem een van de drukste van Nederland zijn?
2. Wat zijn de beoogde positieve gevolgen van het project Arnhem Centraal?
3. Welke bezwaren zijn er tegen het project en door wie worden ze kenbaar gemaakt?
4. Met wat voor protestacties werden deze bezwaren kenbaar gemaakt?