## Oorzaak 3: Industriële productie en wapenwedloop

Gebruik de bronnen om de onderstaande vragen op te lossen

Bron 1

Een Engelse minister voor WO I: "Het grootste gevaar is dat Duitsland de grondstoffen van ons imperium zal controleren." Hij voegt eraan toe: "De Duitsers hebben al gehele branches van de Engelse industrie in handen, namelijk op het vlak van de mijnbouw en de chemie, én in het imperium, én in Groot-Brittannië zelf."

Bron 2

Clemenceau, de Franse premier na WO I: "Dankzij hun methodisch werk en hun rationele organisatie van hun menselijk potentieel waren de Duitsers bezig de wereld te veroveren. Ze hadden de Engelse handel en industrie kunnen terugdringen, Frankrijk overspoeld met Duitse producten, in Rusland hadden ze nauwe banden met de macht, overal legden ze de basis voor een tomeloze economische macht. Nog een halve eeuw vrede en de wereld was van Duitsland."

Bron 3

Tabel 1. Industrieel potentieel
| 1900 | 1913 |
Groot-Brittannië | 100 | 127 | +27%
Verenigde Staten | 127 | 298 |
Duitsland | 71 | 138 | +100%
Frankrijk | 37 | 57 |

Tabel 2. Aandeel (%) in de industriële wereldproductie in 1913
Verenigde Staten | 32
Duitsland | 14,8
Groot- Brittannië | 13.6
Rusland | 8,2
Frankrijk | 6,2

Bron 5

Bron 6

Bron 7

Om ervoor te zorgen dat de Britse vloot voldoende sterk was, hanteerden de Britten de two power standard, d.w.z dat het volume van de Britse vloot steeds groter moest zijn dan het volume van de tweede en derde grootste vloot samen. In 1906 ontwikkelt GB een nieuw modern, zwaar bepantserd, snel slagschip, uitgerust met zware artillerie, de Dreadnought.

Vanaf 1908 begint ook Duitsland onder impuls van de Weltpolitik aan de uitbouw van de Duitse vloot door de fabricatie van "Duitse Dreadnoughts". De ontwikkeling van de Dreadnought, de nieuwe standaard voor oorlogsschepen, ontketende dus een ware “wapenwedloop op zee” tussen GB en Duitsland. Een clash tussen de Britse “Two Power Standard” en de Duitse “Weltpolitik”