Bernado:
Ik kom uit het dorpje Patacamaya. Vorige week ben ik aangekomen in La Paz. Ik ben twintig jaar en nog vrijgezel. Ik kende al verschillende mensen in La Paz waardoor ik makkelijk woonruimte kon vinden. Ik huur nu een kamer bij een vriend in de oude periferie. Ik heb acht pesos spaargeld, genoeg om even van rond te komen. Ik moet echter zo snel mogelijk werk zien te vinden om mijn huur te betalen en om geld naar huis te kunnen sturen. Dat zal in het begin nog even moeilijk zijn, want ik heb geen werkervaring.
Christina:
Ik ben zeventien jaar en kom uit een arm boerengezin van het platteland van Bolivia. Mijn ouders konden me niet meer onderhouden en hebben me naar de stad gestuurd. De zus van mijn vader woont in La Paz en ik woon nu bij haar in de nieuwe periferie. Ik kan maximaal twee jaar (=twee ronden) bij haar blijven wonen. Daarna moet ik voor mijn eigen huisvesting zorgen. Mijn vader heeft me twee pesos meegegeven.
Ik ga werk zoeken om voor mezelf te kunnen zorgen en om af en toe wat naar huis te sturen. Ik heb nog geen werkervaring.
Fernanda:
Ik ben een vrouw van 28 jaar en ben samen met mijn man en twee kinderen naar de stad gekomen in de hoop op een betere toekomst. We huren een conventillo in het centrum van de stad. Ons spaargeld bedraagt elf pesos. Ik hoop werk te vinden: die twee kinderen van mij kosten veel geld. Bovendien wil ik dat ze naar school gaan. Ik heb nog geen werkervaring, maar hoop dat snel op te doen.
Leonardo:
Ik ben zestien jaar en ben door mijn ouders naar m’n broer in La Paz gestuurd. De kans op een goede toekomst is hier groter dan op het plaateland. Ik woon bij mijn broer in huis. Hij woont in de nieuwe periferie. Ik heb één pesos spaargeld. Ik mag maximaal twee jaar (= twee ronden) bij mijn broer blijven wonen en moet voor mezelf zorgen. Ik ga dus snel werk zoeken. Ik heb nog geen werkervaring.