## Begrippenlijst

| #### Horen

| #### Hersenen

Geluid Geluid is een trilling van de lucht.
Trommelvlies Deel van het oor; het vlies gaat trillen door geluidstrillingen en geeft deze trillingen door aan de gehoorbeentjes.
Gehoorbeentjes Drie kleine botjes in het middenoor, die geluidstrillingen doorgeven aan het slakkenhuis.
Hamer Gehoorbeentje dat de trilling doorgeeft van trommelvlies naar aambeeld.
Aambeeld Gehoorbeentje dat de trilling doorgeeft van hamer naar stijgbeugel.
Stijgbeugel Gehoorbeentje dat de trilling doorgeeft van aambeeld naar vlies/venster.
Slakkenhuis Deel van het binnenoor, gevuld met vloeistof. Het ontvangt geluidstrillingen van de gehoorbeentjes en zet deze om in elektrische signalen. Zintuigcellen in het slakkenhuis geven de signaaltjes door aan de gehoorzenuw.
Impulsen Elektrische stroompjes die door zintuigcellen worden doorgegeven aan zenuwcellen.
Gehoorzenuw Geeft impulsen van het oor door aan de grote hersenen.
Gehoorcentrum Deel van de hersenen dat impulsen van de gehoorzenuw verwerkt.
Hersenen Een buitengewoon ontwikkeld orgaan dat alle gevoelens, het bewustzijn en alle mogelijkheden om iets te doen bevat.
Decibel De eenheid waarin geluidssterkte wordt uitgedrukt.
Buis van Eustachius Buis die het binnenoor verbindt met de keelholte. Door slikken of geeuwen kun je je oren 'klaren': lucht wordt dan aan- of afgevoerd en daarbij wordt de luchtdruk aan beide kanten van het trommelvlies gelijk.
Evenwichtszintuig Met vloeistof gevulde kanalen vlak bij het slakkenhuis; het verzamelt informatie over bewegingen van het lichaam en houdt het lichaam in evenwicht.
Trilharen 'Haartjes' op slijmvliescellen, o.a. neusslijmvlies, die ervoor zorgen dat vuil, slijm en ziekteverwekkers naar buiten worden gewerkt. Bijvoorbeeld in de luchtpijp: ziekteverwekkers komen via de trilharen in de mondholte, waar je ze inslikt. In de maag worden de ziekteverwekkers onschadelijk gemaakt.
Horen Het waarnemen van geluid (hoog/laag, hard/zacht) met de oren (gehoorzintuig).