## Aanpassingen aan lage zuurstofconcentraties

Ademhaling

Organische vervuiling van water gaat meestal gepaard met lage zuurstofconcentraties, waardoor heel wat organismen zich niet meer in hun leefomgeving kunnen handhaven. De macrofaunasoorten in het water kunnen op de volgende manier aan zuurstof komen:

- Huidademhaling. Slingerwormen (tubifex), larven van de vedermug en bloedzuigers nemen zuurstof op via de huid. De meeste soorten bezitten hemoglobine (net als zoogdieren) dat in staat is om bij lage zuurstofconcentraties zuurstof aan het water te onttrekken.
- Kieuwen en longen. Kieuwen tref je o.a. aan bij weekdieren (slakken) en tweekleppigen (zoetwatermossel). Slakken hebben zowel kieuwen als longen.
- Tracheeën. Dit is een sterkt vertakt buizenstelsel in het lichaam dat zorgt voor de gaswisseling. Er zijn verschillende mogelijkheden:

  - Rechtstreekse luchtademhaling. Heel wat waterinsecten (b.v. muggenlarven) halen zuurstof direct uit de lucht.

  - Lucht uit waterplanten. Sommige larvensoorten boren gaatjes in de luchtkanalen van waterplanten.

  - Luchtvoorraad. Bij het duiken onder water wordt lucht meegenomen. Een waterspin legt een luchtvoorraad (bel) onder water aan vanwaaruit hij telkens zuurstof haalt.

  Waterspin met luchtbel.